44
نگرشى تازه به رمى جمرات
مهدى مهريزى
يكى از واجبات حج، در روزهاى اقامت حاجيان در منا، سنگ زدن به سه ستون ويژه است، كه در اصطلاح فقهى، به آن «رمى جمار» گويند.
امروزه با ازدحام و انبوهى حاجيان در ايام حج، انجام اين عمل با مشكلات بزرگى روبرو است، به طورى كه در موارد بسيارى، حتّى آسيبهاى جسمانى به دنبال دارد!
طرح توسعۀ محل رمى و پيرامون آن، گر چه بخشى از مشكلات را برطرف ساخته، ليكن انجام اين وظيفۀ عبادى همچنان مشكلاتى به همراه دارد و دشوارى آن به ويژه براى حاجيان شيعه افزونتر است؛ چرا كه از ظاهر فتواى فقيهان شيعه، استفاده مىشود كه برخورد و اصابتِ سنگ به مَعْلَم و نشانه شرط است و پرتاب سنگ و افتادن آن در كنار نشانهها و ستونها كافى نيست. گفتنى است كه در اين نوشتار بحثى فقهى دربارۀ مسأله اصابت سنگها به ستونها صورت مىپذيرد و به اين پرسش كه: «آيا اصابت و برخورد سنگها به نشانه لازم است؟ يا اينكه پرتاب سنگ به طرف نشانهها و افتادن سنگ در اطراف آن كفايت مىكند؟» پاسخ داده مىشود.
مدعاى اين مقاله آن است كه: در رمى اصابت به نشانهها لازم نيست بلكه آنچه شرط است، پرتاب سنگ به طرف نشانهها و قرار گرفتن سنگ بر اطراف آنها است و نبايد سنگها از اين دايره خارج گردد.