121خوردن روغن در حال اختيار اگر [ چه ] بوى خوش نداشته باشد، چنانچه جايز است استعمال آن در حال اضطرار.
نهم: سُرمه سياه در چشم كشيدن.
دهم: نظر كردن به آينه اگر چه به قصد زينت نباشد.
يازدهم: بيرون آوردن خون از بدن به فصد 1، يا حجامت، يا خاريدن، يا مسواك كردن.
دوازدهم: ناخن گرفتن در حال اختيار.
سيزدهم: موى از سر يا بدن جدا كردن.
چهاردهم: انگشتر در انگشت كردن به قصد زينت، و جايز است به قصد استحباب.
پانزدهم: كشتن جانور كه در بدن مى‌باشد بر وجه مباشرت يا بر وجه علاج و سبب، مثل آن كه به لباس خود جيوه بمالد، و فرق نيست در حكم مذكور ميان آن كه آنها در بدن باشد يا در لباس.
شانزدهم: دروغ گفتن، و احوط 2آن است كه ترك كند تفاخر 3و دشنام را و بد گفتن را، و بهتر مرتبۀ احتياط آنست كه از هر لفظ قبيح اجتناب نمايد.
هفدهم: جدال كردن و آن عبارت است از «لاٰ واللّٰه» يا «بلى واللّٰه» گفتن، بلكه واجب [ است ] اجتناب از هر نوع قَسَم در مقام خصومت.
هجدهم: خضاب كردن به حنا به قصد زينت.
نوزدهم: دندان كندن.
بيستم: آلات حرب بر خود بستن بدون ضرورت.
بيست و يكم: كندن درخت و گياهى كه در حرم روئيده باشد.
بيست و دوم: استعمال كردن كافور و ساير انواع طيب مُحرَّم را بعد از مُردن مُحْرِم در غُسل و حنوط او.
محرمات في مختصات الرّجال:
و از مُحرَّمات چند چيز است كه مخصوص مرد مى‌باشد؛
اوّل: پيراهن و زير جامه و قبا و هر لباس تكمه دار كه بعد از پوشيدن آن تكمبه‌هايش را گره بزند، و هر لباسى كه آستين داشته باشد و دستهاى خود را در آستين آن وارد نمايد، بلكه