113بود و گويا نامش مسجدالموت بود در بخش شمال شرقى مقبره وجود داشت.
مسجدى كه در داخل شعب به نام مسجدمحل‌نماز رسول خدا - ص - در مغرب روز جنگ احد (هفتم شوال سال سوم هجرت) شناخته شده و امام صادق - ع - در روايت بالا به آن اشاره فرموده‌اند، خرابه‌هايش هنوز وجود داشت. ديوار جنوبى و اندكى از ديوار سنگى غربى آن سالم بوده و دور آن را نرده‌اى كشيده بودند كه همه‌اش در شرف از بين رفتن بود. اين مسجد در كنار كوه و در فاصلۀ پنجاه مترى جنوبِ غارى است كه گفته‌اند درابتدا رسول خدا - ص - بر بالاى آن رفت.
در شرايط فعلى دولت سعودى از رفتن به داخل شعب جلوگيرى مى‌كند.
ماشين امر به معروف و نهى از منكر! زائرانى را كه قصد رفتن به داخل شعب، به سمت غار داشتند، باز مى‌گرداند. به هر روى مسجد فسح يا سفح نيز رو به تخريب كامل بوده و آنان به تعمّد بازسازى نمى‌كنند.
در پايان اين قسمت بيفزاييم كه مراغى در قرن هشتم دربارۀ اماكن متبركۀ موجود در منطقه احد چند نكته را آورده كه قابل توجه است. او مى‌گويد از قبور شهدا تنها محل قبر حمزه و عبدالله بن جحش شناخته شده است. بر روى اين قبر قبۀ بزرگى با بناى مستحكم توسط مادر الناصر لدين الله در سال 570 ساخته شده است.
قبر سنقر تركى هم كه متولى عمارت مشهد حمزه بوده در پايين پاى قبر حمزه است. در صحن مشهد حمزه هم يكى از اشراف مدينه دفن شده كه نبايد از شهداى احد تلقى شود. در سمت قبله چسبيده به احد مسجدى است كه رسول خدا - ص - نماز ظهر و عصر را در آنجا خواند و اين همان مسجد فسح 1است. در سمت قبلۀ اين مسجد، جايى را در كوه به اندازه جاى يك انسان كنده‌اند كه گفته مى‌شود رسول خدا - ص - بر صخرۀ زير آن نشسته است.
همينطور در شمال مسجد، غارى است در كوه كه برخى از عوام مردم گويند كه رسول خدا - ص - داخل آن شده اما نقل درستى بر صحت آن وجود ندارد. در كنار كوه رمات هم دو مسجد هست؛ يكى در ركن شرقى كه گفته‌اند حمزه در آنجا نيزه خورده است. در آنجا چشمه‌اى نيز هست كه امير ودىّ بن جماز صاحب مدينه آن را تجديد كرده و آب در نزديكى آن جريان يافته است. مسجد ديگرى در شمال اين مسجد در كنار وادى است كه گفته شده مصرع حمزه است، حمزه تا آنجا رفته و به شهادت رسيده است. 2