212برابر تفاسير و نظريه‌هاى مذكور؛ به ويژه نظريۀ امام فخر رازى «جدال در امر دين و امر به معروف و نهى از منكر، حتى در حج، از واجبات شرعى است و اگر اعلام برائت از مشركين همان جدال منهىّ عنه در قرآن مجيد مى‌باشد، چگونه - نعوذ باللّٰه - رسول اكرم با اين آيۀ كريمه مخالفت كردند؟ !
بنا به مراتب فوق، جدال براى دفاع از دين در تمام ازمنه همچنين برائت از مشركين، از وظايف مسلمين است و چه جايى مناسب‌تر براى آن، از حرمين مسلمين؟ ! خاصه در ايام حجّ كه سيل جماهير مسلمين در اقصى نقاط جهان به حرمين شريفين، دنيا را متحير ساخته، پشت استكبار را به لرزه درآورده، خواب را بر چشم صهيونيستها و اذناب آنان حرام كرده است.
خطيب محترم! بهتر آن نبود در آن مكان مقدس كه به‌عنوان امام جمعۀ مسجد النبى - ص - قرار داريد در ايامى كه اسراييل غاصب مناطق مسكونى مسلمانان مظلوم لبنان را زير بمباران شديد خود قرار داده است به جاى حمله و هجوم به گروه خاصى از حجاج، كه پيشگامان برائت و جهاد با مشركان شده‌اند، به صهيونيزم و استكبار جهانى حمله مى‌كرديد؟ !
3 - خطيب مفخّم! چگونه مراسم حج را صرفاً عبادتى روحى، بدنى و مالى و غير سياسى مى‌دانيد و حال آن كه خداوند در قرآن كريم بُعد سياسى بودن حج را با فرياد برائت:
«وأذان من اللّٰه ورسوله يوم الحجّ الأكبر انّ اللّٰه برىء من المشركين ورسولُه» اعلام فرموده است؟
4 - اگر انجام وظائف سياسى اسلامى در حج موجب انحراف اذهان حجاج از توجه به خدا و «توطئۀ يهود» است، پس چرا در چند سال پيش كه خطباى محترم حرمين در مراسم حج، در خطبه‌هاى جمعه ضمن اعلام مظلوميت بوسنى‌ها و دعاى خير براى آنها و ستمگرى صربها و نفرين بر آنها مى‌كردند و توجه حجاج را به آن جلب مى‌كردند، يك مسألۀ سياسى نبود؟ آيا فلسفۀ تشريع رمى جمرات در پيكرۀ اصلى مناسك حج توسط خالق متعال، جز توجه حجاج به لزوم جنگ و پيكار با مشركان و مظاهر شرك در جهان معاصر است؟ !
و پرهيز دادن حجاج از توجه به لزوم جهاد عليه مشركين، به معناى تهى كردن مناسك حج از محتواى آن نيست؟ !
5 - خطيب معظم! چگونه «تظاهرات» و «راهپيمايى» و «تجمعات» را خلاف مراسم حج محسوب مى‌كنيد، در حالى كه مراسم آن بزرگترين «تجمع» مسلمين در طول سال است؟ چنانكه سعى بين صفا و مروه و افاضه از عرفات به مشعر و منا و طواف گرد كعبۀ مكرمه،