175يعنى دهكده‌هاى دهگانه، همچنان بود تا اوايل قرن 13 ه. ق. كه محمد على پاشا، خديو مصر منحل نمود. شريف مكه كه در آن وقت حسين بن على بن عون بود پس از آن كه استقلال مملكت حجاز را اعلان نمود، وسائل بافتن پوششِ كعبه را فراهم كرد تا آن كه حكومت سعودى غالب شد و حكومت اشراف منقرض گرديد. عبدالعزيز كه فعلاً سلطان حجاز و نجد است دارالكسوه‌اى در مكه بنا كرد و عمّال مخصوصى از هندوستان آورد و آلات و ادوات خاصى تهيه نمود و در سلخ ذيقعده 1346 ه. ق. پوششِ كعبه را همانند پوششى كه از مصر مى‌آمد از دارالكسوۀ مكه درآمد. جنس پرده ابريشم سياه است و جداول برجسته به شكل دالبر در آن بافته شده و در طى جداول بافته شده: «لا اله الّا اللّٰه محمد رسول اللّٰه» و براى پوشش، كمربندى است به عرض يك متر كه در ثلث اعلاى پوشش دوخته شده. و با سيم طلا به خط جلى در جانب شرقى نوشته بعد از بسم اللّٰه، «واذ جعلنا البيت مثابة للناس» تا «التواب الرحيم» و در جانب جنوب بعد از بسم اللّٰه، «قل صدق اللّٰه» تا «على ما تعملون» و در جانب غربى بعد از بسم اللّٰه، «واذ بوّأنا لإبراهيم» تا «بالبيت العتيق» و نيز در جانب شرقى زير كمربند اين عبارات را با سيم طلا نوشته‌اند: «هذه الكسوة صنعت فى مكة المباركة المعظمة بأمر خادم الحرمين الشريفين جلالة الملك الإمام عبدالعزيز بن عبدالرحمن الفيصل آل سعود، ملك المملكة العربية السعودية أيّده اللّٰه تعالى بنصره، سنة 1346 هجرية على صاحبها أفضل التحية وأتمّ التّسليم» و بر پردۀ كعبه با سيم طلا نيز آيات چندى نوشته در تاريخ الكعبه ثبت است به آنجا رجوع شود.
سدانۀ كعبه
يكى از عناوين مربوط به مكه «سدانت» است؛ يعنى خدمت. بعد از آن كه حضرت ابراهيم - ع - كعبه را بنا نمود، سدانت آن را به حضرت اسماعيل واگذارد سپس با اولاد اسماعيل بود تا آن كه بنى جُرهم از اولاد اسماعيل غصب نمودند و بنى‌خزاعه از بنى‌جرهم گرفتند و چون قصىّ بن كلاب قوتى به دست آورد از بنى‌خزاعه گرفت و به پسر بزرگ خود عبدالدار سپرد، آنگاه به شيبه رسيد و در اولاد شيبه تا كنون باقى است كه به ارث مى‌برند.
مستحب است داخل كعبه شدن و نماز خواندن و اقل آن دو ركعت است و احاديث زياد در فضيلت آن نقل كنند، بدين مضمون: