1736 - به ديوار غربى در سال 1070 ه. ق. به امر محمد خان.
7 - به ديوار غربى در سال 826 ه. ق. به امر برسباى.
اين هفت نفر كسانى هستند كه هر يك به نوبت، خانۀ كعبه را تعمير نموده‌اند و حضرمى عينِ عبارات الواح منصوبه را در تاريخ كعبه نقل مى‌كند. طالبين به آنجا رجوع فرمايند.
ديوارهاى داخل كعبه از بالاى اين الواح تا سقف و همچنين سقف كعبه پوشيده است به پارچۀ حرير گلگون رنگ كه خطوط دالبُرى سفيد در او نقش است و در بين خطوط يا جداول دالبرى نوشته: «لا اله الّا اللّٰه محمّد رسول اللّٰه» و نيز دوائرى در آن ديده مى‌شود كه مطرز شده: «يا حنّان يا منّان يا سلطان يا سبحان» به خطوط سفيد و اين پوشش از زمان سلطان عبدالعزيز عثمانى تقريباً از هفتاد سال قبل است و اما ستونهاى سه‌گانه از عهد عبداللّٰه زبير نصب شده و نيز چون داخل كعبه شوى، طرف دست راست درى جهت پلكان بام كعبه معروف است به «مقام على - ع -» . زمين داخل كعبه مفروش است به سنگ رخام.
شاذروان كعبه
مراد از «شاذروان» اساس بناى كعبه است كه سه طرف؛ شرقى، جنوبى و غربى از ديوار كعبه بيرون‌آمدگى دارد و از سنگ مرمر و رخام است و ارتفاع آن از زمين مطاف مختلف است؛ از يك شبر (وجب) تا يك ذراع.
فقها گويند: در حال طواف جايز نيست بر شاذروان برآيند يا دست خود را بر آن گذارند.
از كلمات بعضى معلوم مى‌شود كه اگر چنين كنند، طواف باطل شود. براى كعبه چهار ركن است؛ حجرالاسود يا ركن شرقى مقابل آن، در طرف شمال ركن عراقى است و مقابل آن در طرف غرب ركن شامى است و مقابل آن در طرف جنوب ركن يمانى است.
حجرالأسود
يكى از موضوعات مهم حج حجرالاسود است و براى او داستانها و گزارشاتى است. اگر همۀ آنها را كسى جمع كند خود كتاب مفصّلى خواهد شد. اجمالاً اين سنگ سياه در ركن شرقى در جلبابى از نقره مختفى است و براى اين جلباب يا طوق نقره‌اى نقبه‌اى است به