141
با جوانى از تركيه و مقيم كشور آلمان
روز چهارشنبه 6/2/74 يكى از جوانان مسلمان تركيه كه مقيم «هانوور» آلمان بود و در هتلى كار مىكرد نزد ما آمد؛ جوانى كه با اخلاص به نظر مىرسيد؛ ليكن شبهاتى در ذهنش او را مىآزرد كه در جستجوى زدودنِ هالۀ ابهام راجع به اين شبههها از محيط افكارش بود.
مىگفت: هر چند كه به حكم قرآن مىپذيرم كه پيامبر اسلام - صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم - پيامآور مهر و رحمت و صلح و سازش و رأفت و روحيۀ مودّتِ متبادل ميان انسانها است؛ اما از آن سو مىگويند: آن حضرت مىفرمود: من حامل پيام جنگ در كنار تعاليمِ ديگر خود مىباشم؟ ما پاسخ داديم به دليل همان آيۀ: «وما أرسلناك إلّارحمةً للعالمين» چنين سخنى را به سادگى از شما پذيرا نيستيم. چنين چيزى درست نيست، و اگر سخن از جنگ در اسلام به ميان مىآيد هدف آن ايجاد آشوب و اضطراب نيست؛ بلكه اگر احياناً جنگ به عنوان آخرين چاره در اسلام مطرح است هدف آن استقرارِ صلح و آرامش در جامعۀ بشرى است؛ چون گاهى بيمارىِ مريض به گونهاى است كه دارو را توانِ درمان آن نيست، و بايد با چاقوى جراحى، بىرحمانه به جان بيمار هجوم آورد، تا بيمارى را در او ريشهكن كرد و سلامتش را اعاده نمود.
در ذهن او اين شبهه نيز وجود داشت كه اين مسيحيت است كه فقط صلح و رأفت و محبت و گذشت را توصيه مىكند؛ چرا كه مسلمين از ديرباز تا كنون سلاح به دست با جامعههاى ديگر مواجه بوده و هستند: ايران در مقابل عراق، بوسنى هرزوگوين در برابر صربها وو. . . ؟ اين اوضاع نشان مىدهد كه اسلام صرفاً خواهان صلح و سلم و آرامش نيست؟ !
توسط مترجم به او فهمانديم كه مسلمين تا كنون بدون هدفِ استقرار صلح و برچيدن شرك - كه امّ الفساد است - از همان زمان طلوع اسلام تا كنون، جنگى را آغاز نكردند؛ مگر آنگاه كه احساس نمودند دشمن با تجمع و تمركز قواى خود آهنگ يورش به جامعۀ اسلامى دارد، در اين صورت اگر شخصِ شما مورد هجوم و تجاوز فردى ديگر قرار گيريد قهراً به هر وسيلهاى به تهاجم پاسخ داده و از خود عكسالعمل خشونتآميز نشان مىدهيد.
ايران جنگ را با عراق آغاز نكرد، اين عراق بود كه بدون هيچ بهانهاى موجه، به هجوم و تجاوزِ به ايران دست يازيد، و ايران ناگزير براى حمايت از كيان و حريم خود دست به سلاح برد و براى آن كه در محيط اسلامى ايران و مجاور آن آرامش حاكم گردد خشونتى را كه