98به گفتۀ صاحب جواهر شايد علت آن حرير بودن كسوۀ كعبه است و مىدانيم كه كفن كردن از حرير هم براى مرد و هم براى زن جايز نيست. 12 - بطورى كه ديديم كسوه كردن براى كعبه از اهتمام خاصى ميان مسلمانان برخوردار بوده است و براى همين جهت است كه در طول تاريخ در بحرانىترين شرايط هم كسوه كردن كعبه انجام گرفته است. به دو قطعۀ تاريخى در اين زمينه توجه كنيد:
ناصر خسرو مىگويد: «در سنۀ 439 سجلّ سلطان بر مردم خواندند كه اميرالمؤمنين مىفرمايد كه حجّاج را امسال مصلحت نيست كه سفر حجاز كنند كه امسال در آنجا قحطى و تنگى است و خلق بسيار مرده است اين معنا به شفقت مسلمانى مىگويم. و حجّاج در توقف ماندند و سلطان جامۀ كعبه مىفرستاد به قرار معهود كه هر سال دو نوبت جامه كعبه بفرستادى و اين سال چون جامه به راه قلزم گسيل كردند من با ايشان برفتم.» 2در كتب تاريخى آمده است كه در سال 558 فتنهاى در مكه رخ داد و جماعتى از بردگان مكه شورش كردند بطورى كه حجاج نتوانستند وارد مكه شوند و تنها وقوف به عرفات كردند و ميان شورشيان و امير مكه درگيرى سختى به وجود آمد اما در همان سال خادم مسجدالحرام وارد مسجد شد و كسوۀ كعبه را كه با او بود بر كعبه پوشانيد. 33 - مراسم پوشاندن كعبه، همانگونه كه پيشتر آورديم، تشريفات مخصوصى داشت و علاوه بر تشريفاتى كه در مكه و بهنگام تعويض كسوه انجام مىگرفت، در سالهايى كه كسوه از مصر مىآمد، در خود مصر نيز تشريفاتى صورت مىگرفت. در ماه ذيقعدۀ هر سال در خيابانهاى قاهره مراسمى برپا مىشد و كسوۀ كعبه را از كارگاه آن در «خرنفش» به مسجد امام حسين منتقل مىكردند و از آنجا به ميدان محمدعلى مىآوردند و در آن روز ادارات و مراكز تجارى تعطيل مىشد و نظاميان از مقابل كسوه رژه مىرفتند و پانزده روز كسوه را در مسجد امام حسين نگه مىداشتند و مردم با ازدحام تمام نذورات و عطاياى خود را نثار مىكردند. 44 - علاوه بر پوشش خارجى كعبه كه همه ساله و گاهى چند بار در سال عوض مىشد، داخل كعبه نيز داراى پوشش خاصى بود كه هر چند سال يك بار تعويض مىكردند چون از آفتاب و باران و تماس مردم در امان بود و به زودى از بين نمىرفت.