89در زمان يزيد بن معاويه كعبه را با ديباج خسروانى پوشاندند و همچنين در عصر ابن زبير و عبد الملك بن مروان نيز كعبه با ديباج پوشانيده شد و هر كدام از اين سه نفر را به عنوان اولين كس كه كسوه ديباج بر كعبه كرد، نام بردهاند 1و بطورى كه قبلاً گفتيم در عصر جاهليت نيز گاهى كسوۀ كعبه از ديباج بود. به گفتۀ بعضى از مورّخان در زمان يزيد و ابن زبير پردۀ كعبه گاهى از خراسان مىآمد و گاهى هم از خراسان و هم از مصر، كه هر كدام زيباتر بود آن را مىپوشاندند. 2و در زمان عبدالملك كسوه را نخست در مسجد پيامبر مىگستردند، سپس جمع نموده و به مكه مىآوردند. 3طبق گزارش تاريخ از عصر عباسيان، نخستين كسوۀ كعبه، به زمان مأمون مربوط مىشود در زمان او كعبه را هر سال سه بار مىپوشانيدند؛ يك بار در روز ترويه با ديباج سرخ، بار دوّم در اوّل رجب با قباطى و مرتبۀ سوم در بيست و هفتم رمضان با ديباج سفيد. 4در عهد متوكل عباسى نيز به همان سنت رفتار مىشد. و گاهى هر دو ماه يكبار پوشانيده مىشد. 5در عهد عباسيان گاهى كسوۀ كعبه در بغداد بافته مىشد و همين امر باعث رونق پارچهبافى در عراق شده بود و نقش مهمى در مرغوبيت و شهرت منسوجات عراقى داشت. 6گاهى هم از قريۀ تنيس مصر تهيه مىشد كه از جملۀ آنها در سال 162 در عهد خلافت مهدى عباسى بود. 7مطلب مهمى كه مورّخان دربارۀ كسوۀ كعبه در زمان مأمون از آن خبر دادهاند، داستان پوشاندن كعبه به وسيلۀ علوىها و طالبيين در سال 200 هجرى است. در اين سال مكه به دست علويانى كه بر ضد عباسيان قيام كرده بودند افتاد و كعبه با كسوهاى كه «ابو السرايا» تهيه نموده و به مكه فرستاده بود، پوشانيده شد، هرچند كه پيش از پوشانيدن كعبه، خود ابوالسرايا كشته شده بود، ولى حسين بن حسن الافطس از علويان كه در مكه بود، در اول ماه محرم پس از آن كه حاجيان از مكه رفتند، دستور داد كسوۀ ارسالى ابوالسرايا را آوردند و پس از كندن پوشش قبلى كعبه آن كسوه را بر قامت كعبه استوار كردند. در اين كسوه نوشته شده بود:
أمر به الأصفر بن الأصفر ابوالسرايا داعية آل محمد لكسوة بيت اللّٰه الحرام و أن يطرح عنه كسوة الظلمة من ولد العباس لتطهر من كسوتهم. وكتب فى سنة تسع و تسعين و مأة.» 8