136
محمد جعفر طبسى
مسجد غدير
«غدير» و «خم» در لغت
غدير در لغت بركۀ آب را گويند و نيز زمين پستى كه آب باران و سيلابها در آن جمع شود و تا تابستان باقى نماند.
جمع آن، «غُدُر» (دو حرف اوّل مضموم) ، «غُدْر» (به ضم اول و سكون دوّم) «اغدرة» و «غدران» است.
جوهرى گويد: «خُم» غدير معروفى است كه بين مكه و مدينه، در جحفه 1مىباشد. 2ابن دريد (متوفاى 321 ه. ق.) گويد: «خُم» غدير معروفى است و آن همان مكانى است كه رسول خدا - ص - در آنجا به ايراد خطبه پرداخت و اميرمؤمنان على بن ابيطالب - ع - را برترى داد. 3ابن اثير (متوفاى 606) آورده است: «غدير خم» جايى است ميان مكه و مدينه كه آب چشمهاى در آن مىريزد و در آن مسجدى است براى پيامبر ص -. 4ابن منظور نيز در لسان العرب آورده است كه: «غدير» محلّ معروفى است ميان مكّه و مدينه، در جحفه، و آن غدير خم است.