127شهرها و استانها و اراضى عربستان غالباً به نامهاى باستانى يا به اسم عشايرى كه در آنها ساكنند خوانده مىشود. اين تقسيمات حدود مشخصى ندارند بخصوص كه اهالى آنها مرتباً در حال كوچند و نسبت جمعيت اين كشور با مساحت آن از پنج نفر در هر ميل مربع كمتر است. در اين كشور كشاورزى و صنعت عمدهاى - غير از نفت - وجود ندارد و فقط يك عُشر از مجموع اراضى آن قابل زراعت مىباشد.
استعمار انگليس در جزيرةالعرب
سالهاى اول قرن بيستم، دوران اوج سياست استعمارى و فعاليّتهاى اقتصادى و ژئوپليتيك انگلستان در خاورميانه و خليج فارس بود. خطر پيشرفت سريع آلمان در منطقه كه تا عراق و خليج فارس پيش آمده بود و راه هند را به خطر مىانداخت، دولت انگليس را بر آن داشت تا از سويى داردانل و باب المَنْدَب و ساير تنگهها و معابر و بنادر راه هند را در كنترل خود درآورد و از سوى ديگر قدرت خويش را در خليج فارس و درياى عمان تثبيت و بىرقيب و دولتهاى منطقه را فرمانبردار خويش سازد. در همين مسير «لرد كرزن» نايبالسلطنه انگليس (در مستعمرات هند) به سال 1321/1903 به خليج فارس آمد و شيخ كويت و ساير مشايخ كنار خليج را تحت الحمايه دولت متبوع خود ساخت و راهدريايى خليج فارس و درياى عمان را بر روى آلمان و ساير دول اروپايى بست. 1دولت انگليس در سال 1322/1904 با شتاب اختلافات خود را با فرانسه و روس رفع كرد و با آن دو دولت، اتحاديهاى براى رويارويى با آلمان تشكيل داد. در سال 1325/1907 روس و انگليس براى بريدن پاى آلمان از خاورميانه و خليج فارس، طبق معاهدهاى مناطق نفوذ و فعاليت خود را در ايران و ساير بلاد منطقه قسمت كردند. دولت انگليس براى تأسيس پايگاه مطمئنى در منطقه، از طرفى شريف حسين پادشاه حجاز را به وسيلۀ كلنل لورنس فريب داد و به فكر تاسيس دولت متحد اسلامى و اتحاد اسلام و عرب انداخت و از طرف ديگر دفتر اتحاد اسلام «پان اسلاميزم» را در لندن تأسيس نمود و سر رشتۀ ارتباط سران و دولتمردان كشورهاى مسلمان را در دست خود گرفت. - همان دفترى كه بعدها بيشتر مناديان وحدت اسلام باآن سرو كار پيدا كردند - بنا به اصل «فَرِّق تَسُدْ \تفرقه بينداز تا در مقام