34قرآن مجيد با اشاره به اين عهد ديرين مىفرمايد:
«و هنگامى كه خداوند از ذريه بنىآدم پيمان گرفت و آنان را به گواهى فراخواند كه آيا من آفريدگار شما نيستم؟ آنان گفتند چرا گواهى دهيم تا روز قيامت نگوئيد ما از اين مطلب غافل بوديم.»
«و اذ أخذ ربّك مِن بنىآدم من ظهورهم ذريتهم و أشهدهم على أنفسهم ألَسْتُ بربّكم قالوا بلى شهدنا أن تقولوا يوم القيامة انا كنا عن هذا غافلين» 1
سعى بين صفا و مروه، گام برداشتن در حريم و عرصهگاه رحمت الهى و طلب آمرزش و خشنودى او و درخواست تفضل و خيرات ربّانى و مددجوئى ازساحت قدس او است كه توان تحمل مشكلات را موهبت فرمايد؛ آنگونه كه هاجر همسر ابراهيم خليل - عليهالسلام - در اين سرزمين از خداى خود يارى طلبيد و آنگاه كه تشنگى و بىآبى او و كودك خردسالش اسماعيل را تحت فشار قرار داد با تضرع به ساحت قدس ربوبى عرض نياز و تضرع كرد تا خداوند رحمت خويش بر آنها نازل فرمود. قرآن با اشاره به اين مكان مقدس گويد: «صفا و مروه از جمله شعائر الهى است، پس هر كس حج عمره بجاى آورد، بر اوست كه ميان آندو طواف كند، و آن كس كه از روى خلوص عمل خير كند خدا سپاسگوى و داناست.»
«ان الصفا و المروة من شعائر اللّٰه فمن حج البيت أو اعتمر فلا جناح عليه، أَنْ يطّوّف بهما فمن تطوّع خيراً فان اللّٰه شاكر عليم.» 2
احمد حنبل از پيامبر اكرم - ص - نقل مىكند كه فرمود: «سعى كنيد كه خدا سعى را بر شما واجب ساخته است.»
وقوف به عرفه در عرصه گاهى كه از رضوان الهى لبريز و از توحيد و وحدت آكنده است، زائران را منقطع از غير خدا به ابتهال و اخلاص وامىدارد كه سر به خاك بندگىاش بسايند و بدون هيچگونه حجابى پيوند روحانى برقرار كنند و به سلطنت مطلقهاش پناه گيرند و فضل و رحمت او را بجويند و به يقين بدانند كه دعايشان به اجابت مقرون است.
رمى جمره و رجم شيطان در روز عيد و ايام تشريق، سمبل مقاومت در برابر وساوس شيطانى و تحريكات نفسانى او و رهايى از انگيزههاى شر و مبارزه با فساد و انحراف است.
اهل منطق گويند: «محسوس دليل معقول است» اين اصل در اينجا جريان دارد و رمىجمرات و استلام حجر و طواف كعبه، تبلورى است از حقايق معقول در قالب محسوسات