92
صفا و مروه از نشانههاى دين خدا و سعى ميان آن دو، يكى از اركان حج بيتالله الحرام است.
حج گزارانى كه براى حج و يا انجام عمره به مكه مكرّمه مىآيند در اين جايگاه مقدّس پاى نهاده، با مجسّم نمودن سعى هاجر، و در تأسى به روش رسول خدا - ص - هفت مرتبه فاصلۀ ميان اين دو كوه را با قصد قربت مىپيمايند. نوشتارى كه در پيش روى داريد «معناى لغوى صفا و مروه» ، «پيشينه تاريخى آن» ، «اهميت صفا و مروه از ديدگاه قرآن و روايات» و «مستحبات سعى» را مورد بررسى قرار داده است.
صفا و مروه در لغت
«صفا» در لغت به معناى سنگ سخت و صافى است كه با خاك و شن مخلوط نباشد.
مبرد گفته است: صفا سنگى را گويند كه گل و خاك در آن نباشد. 1و طريحى در مجمعالبحرين گويد: صفا اگر مفرد آورده شود به معناى سنگ، و اگر بصورت جمع استعمال شود به معناى سنگ نرم است.
صاحب تفسير كشفالاسرار نيز مىنويسد: صفا سنگ سپيد سخت باشد؛ يعنى صافى كه در آن هيچ خلطى از خاك و گل و غير آن نباشد.
و مروه سنگى باشد سياه و سست و نرم كه زود شكسته شود.
طريحى در بارۀ مروه نيز گفته است: «المَرْو» ، سنگ سفيد برقدار 2را گويند كه با آن آتش روشن مىكنند، مفرد آن «مَرْوَه» است و بدين