96گفتهاند هنگام بعثت پيامبر - ص - تعداد آنها به 360 عدد مىرسيد.
مكه در سرزمينى خشك و لم يزرع 1واقع است و موقعيت آن بگونهاى است كه كسى به رفتن آن بدون شك راغب نيست. دامنههاى كوهها بر آن مشرف و مسلط است و لذا در آن گياه و نبات و درختان بزرگ كه آن (دامنهها) را احاطه كنند و در آن آبشارهايى كه از صخرههاى آن جارى شود ندارد و همۀ آنچه كه در آن هست دلالت بر سختى و خشكى و بىرحمى آن است. به خاطر واقع شدن (مكه) در اين سرزمين خشك، درجۀ حرارت آن در تابستان بقدرى بالا مىرود كه كسى را كه به آن عادت نداشته دچار سختى مىنمايد و جز ساكنين، مردم ديگرى را به سوى خود نمىكشاند.
قصى و پس از وى عبدالمطلب در خدمت «كعبه» و بيت الحرام و در خدمت كسانى كه به سوى اين خانه مىآمدند بودند. در اين بيت تعداد زيادى از بتان را در خود جاى داده بود بطورى كه به علت جمع شدن تمامى بتهاى قبايل آن زمان، (بيت الحرام) به انبار و مخزن بتها با جنسها و حجمهاى مختلف تبديل شده بود.
در كنار اين بتهاى (ساده) و ابتدايى، اشكال و تصاويرى مثل تمثال قديسين، اولياء، انبياء و ملائكه را كه از سرزمينها شام و مسيحيان آن آورده بودند در خود داشت و آنها اين اشكال و تصاوير را در مكه به صورت بتهاى مورد پرستش تغيير داده و هريك يا همۀ آنها در مجموع به قبيلهاى اختصاص مىيافت؛ هنگامى كه افراد آن قبيله به سوى مكه مىآمدند، براى عبادت و توجه و كسب رحمت و عطوفت به اين بتها متوسل مىشدند تا براى آنها نزد خداوند شفيع گردند.
تعداد بتهاى مكه در سال فتح، 360 عدد بود كه از سنگ مرمر ساخته شده و اطراف كعبه قرار گرفته بود. بت هبل بزرگترين آنها بود كه