31«اِنَّ أَوّلَ بيتٍ وُضِع للناس لَلَّذىٖ بِبَكةَ مباركاً و هدىً للعالمين» . 1
نخستين خانهاى كه براى مردم (و نيايش خداوند) قرار داده شده، در سرزمين مكه است كه پربركت و مايۀ هدايت جهانيان است.
آيين مقدس اسلام، براى ايجاد وحدت ميان نمازگزاران و همآهنگ ساختن صفوف نيايشگران واجب كرده است كه همگى نماز را به يك زبان بخوانند، و همگى در حالت نماز، به قديمىترين معبد متوجه شوند، تا از اين طريق وحدت آنان را در حال عبادت و پرستش نيز حفظ كرده باشد؛ يعنى در يك زمان ميليونها انسان يك سخن بگويند، و به يك نقطه متوجه گردند. و وحدت، يگانگى و همبستگى خود را آشكار سازند. بنابراين، توجه به اين معبد براى پرستش معبد نيست، بلكه رمز وحدت و مايه يگانگى در حال پرستش است.
مسلمانان در صدر اسلام، نمازها را با جماعت برگزار مىكردند. نماز جماعت از مستحبات مؤكد اسلام است. جمعى كه مىخواهند فريضهاى را با هم انجام دهند، بايد همگى به نقطه واحدى متوجه شوند، و در غير اين صورت انجام فريضه امكانپذير نخواهد بود.
پيامبر اسلام با تمام مسلمانان، تا مدتى به سوى «مسجدالاقصى» - كه آن نيز معبد الهى است - نماز مىگزاردند، ولى در هفدهمين ماه هجرت به عللى كه در جاى خود مذكور است، دستور داده شد كه مسلمانان هر كجا كه باشند، به مسجدالحرام كه در درون آن، كعبه قرار دارد، متوجه شوند.
خداى - عزّوجلّ - مىفرمايد: «فولّوا وجوهَكم شطره» ؛ «رو به سوى مسجدالحرام كنيد» . 2
امام صادق - ع - معترض مادىِ عصرِ خود را به يكى از اسرار توجه به كعبه در حال نماز متذكر شد و گفت: اين خانهاى است كه خداوند جهان، به وسيله آن، بندگان خود را به عبادت و پرستش خود واداشته است و با امر