178يعنى محل زندگى ابراهيم خليل و جايى كه پيغمبر ما از آن جا مبعوث گرديد نايل آمديم. از راه دروازۀ بنىشيبه وارد بيتالحرام شديم، خانهاى كه خداوند فرمود: «وَ مَنْ دَخَلَهُ كٰانَ آمِناً» كعبه را ديديم كه چون عروسى زيبا و دلربا بر تخت حشمت و جلال تكيه داده و مهمانان خدا از هر سوى آن را در ميان گرفته بودند.
بعد از انجام طواف ورود و استلام حجر، دو ركعت نماز در مقام ابراهيم بجاى آورده در ميان باب و حجرالأسود كه موضع استجابت دعا است دست بر استار كعبه زديم و از آب زمزم كه به موجب حديث پيغمبر خواص و آثارى بر شرب آن مترتب است خورده، مراسم سعى بين صفا و مروه به جاى آورديم و آنگاه در خانهاى نزديك باب ابراهيم منزل كرديم.
سپاس خداى را كه ما را در زمرۀ مهمانان خانۀ خود قرار داد و توفيق كرامت فرمود كه مشمول دعاى ابراهيم خليل - ع - باشيم و چشمان ما را به ديدار كعبه و مسجدالحرام و حجر و زمزم و حطيم روشنى بخشيد.
از عجايب صنع خداوندى است كه شوق وصول به آن امكنۀ مقدسه را در دلها نهاده و مهر زيارت آنها را با جانها در هم سرشته كه هر كس پاى در آن ديار مىنهد ديگر نمىتواند دل بركند و خاطر از هواى آن بپردازد، اين است حكمت بارىتعالى و گواه صدق دعاى ابراهيم خليلالرحمن كه شوق ديدار آن ديار در هر نقطۀ دور دست دامنگير مردم است و هر سختى و مشقتى كه در اين راه نصيب شود سهل و آسان مىنمايد.
چه اشخاص ضعيف و ناتوان كه در اين راه مرگ را معاينه ديده و چون به مقصود رسيدهاند، چنان خوشحال بودهاند كه گويى هرگز نه مرارتى متحمل شده و نه محنت و مشتقى چشيدهاند! آرى اينها همه كار خداست و ترديدى در اين باره نمىتوان داشت. و آن كس را كه شرف وصول به اين مقصد داشت داده، خداوند نعمت خود بر او اتمام فرموده و خير دنيا و آخرت