121حجرالأسود، بين مقام و در كعبه، داخل كعبه، نزد چاه زمزم، بر روى صفا و مروه، در مشعر، نزد جمرات سه‌گانه و هنگام ديدن كعبه. ¹

فقيه محدّث، قطب الدين راوندى، نقل مى‌كند: امام صادق - عليه السلام - با گروهى از مردم، زير ناودان در حجر نشسته بودند كه پيرمردى پريشان خاطر به نزد ايشان آمد، و پس از عرض سلام گفت: من دوستدار شما اهل‌بيت بوده و از دشمنان شما بيزارم، گرفتارى بزرگى گريبان‌گير من شده است و بدان جهت، به اين خانه پناه آورده‌ام، ابتدا پرده كعبه را گرفتم، سپس به سمت شما آمدم، و اميدوارم كه آن سبب نجات من باشد، آنگاه به گريه افتاد، و خود را بر روى حضرت انداخت، و مشغول بوسيدن سر و پاى آن حضرت شد، امام خود را كنار مى‌كشيد، و بسيار ناراحت شد، آن‌قدر كه اشك از چشمان مبارك حضرتش سرازير شد، آنگاه حضرت رو به مردمى كه حاضر بودند نمود و فرمود: اين برادر شماست كه از شما يارى مى‌طلبد، دستانتان را - براى دعا - برداريد، حضرت دستان خود را بلند كرد، و ما نيز چنان كرديم، آنگاه چنين دعا فرمود:

«اللهم انّك خلقت هذه النفس من طينة اخلصتها، و جعلت منها اوليائك و اولياء اوليائك و ان شئت ان تنحى عنها الآفات فعلت، اللّهم و قد تعوذنا ببيتك الحرام الذى يأمن به كلّ شئ، و قد تعوذنا و أنا اسألك، يا من احتجب بنوره عن خلقه، اَسألك بحق محمد و على و فاطمه والحسن و الحسين، يا غاية كل محزون و ملهوف و مكروب و مضطر مبتلى، ان تؤمنه بأماننا ممّا يجد، و ان تمحو من طينته ما قدّر عليها من البلاء، و ان تفرّج كربته يا أرحم الراحمين» . ²4 - آب ناودان و شفاى بيماران