71در ساليان دور، به دليل كم بودن تعداد زائران، و شرايط اقتصادى كشور عربستان، اكثر قريب به اتّفاق گوشت‌هاى قربانى را زائران يا آنان كه استحقاق دارند مصرف مى‌كردند، تا اين كه به مرور زمان، با افزايش تعداد زائران و بالا رفتن سطح بهداشت، درصد بيشترى از گوشت‌هاى قربانى بدون استفاده مانده و پس از ذبح، در انتظار سوزاندن يا دفن شدن، در محل باقى مى‌ماند.
دولت عربستان از حدود 9 سال قبل، شروع به ايجاد واحدهاى كشتارگاه صنعتى نموده و تا سال 72 سه كشتارگاه صنعتى با ظرفيت حدود 500 هزار رأس، در مدت سه شبانه روز احداث كرده است. اين كشتارگاهها، داراى آغل، خطوط ذبح، نقاله‌هاى برقى، سالن خنك 5 درجه و تونل انجماد 18 درجه مى‌باشند. همچنين محل استراحت و غذاخورى‌هاى مناسبى براى ذابحين و پرسنل درنظر گرفته شده است. سرمايه‌گذارى اين تأسيسات از محل بودجۀ دولت عربستان انجام شده و اداره و بهره بردارى و مديريت تأسيسات، طى قراردادى به بانك توسعۀ اسلامى واگذار شده است.
بانك توسعۀ اسلامى هر ساله نسبت به خريد گوسفند، از استراليا و زلاندنو از طريق يك شركت پيمانكارى، اقدام مى‌نمايد. براى ذبح گوسفندان، با يك شركت پيمانكارى قرار داد مى‌بندد. آن شركتِ پيمانكارى، با يك تيم ذابح كه اكثريت قريب به اتفاق آنان از تركيه هستند، تعهّد ذبح تعداد معينى گوسفند را، در مدت 72 ساعت در هر كشتارگاه مى‌كنند. شركت پيمانكارى ديگرى مسؤوليت آوردن گوسفندان از آغل تا خطوط ذبح را دارد كه براى اين كار بطور عمده از افراد بنگلادشى استفاده مى‌شود. يك شركت ديگر نيز طرف قرارداد بانك توسعۀ اسلامى است.
براى اين كه تأسيسات فنى كشتارگاه را نگهدارى و تعمير كند و آماده كار