177تفسير فوق را قاضى؛ عياض بن موسى بن عياض بن عمرون يحصبى سبتى. مورد تأييد و تأكيد قرار مى‌دهد. ¹15 - بَلَدُ رسولِ اللّه:

يكى از ديگر نامهاى مدينه «بَلدُ رسول اللّه» است. بزّاز عالم بزرگ حنفى از علىّ بن أبى طالب - عليه السلام - نقل مى‌كند كه رسول خدا - صلى الله عليه و آله و سلم - فرمود:

«انَّ الشَياطينَ قَدْ يَئِستْ أنْ تَعْبدَ ببلدى هذا - يَعْنى المدينة - و بِجَريرَة العَرَبِ، ولكنَّ التَحْريشَ بَيْنَهُم» .

همانا شياطين مأيوس گرديدند از اين كه در مدينه و جريرة العرب هوا خواه و عبادت كننده داشته باشند. وليكن در ميان مردم ايجاد نفاق كردند. ²16 - «بيتُ رسول اللّه» ؛ خانۀ رسول خدا - ص -

مرحوم طبرسى - ره - در تفسير آيۀ شريفه «كما أخرجك ربك من بيتك بالحقّ و انَّ فريفاً من المؤمنين لكارهون ³» مى‌فرمايد: مراد بيرون رفتنِ رسولِ خدا - ص - از مدينۀ منوّره به جنگ بدر است. و بر مدينه كلمۀ «بيتك» كه خطاب به رسول خدا است - اطلاق شده است. و به عبارت ديگر «بيتك» ؛ يعنى بيت رسول اللّه - ص -. ⁴17 - التّين: واژۀ «تين» بر ميوه انجير اطلاق شده است، أبى ذر - ره - از رسول خدا - صلى الله عليه و آله و سلم - نقل مى‌كند كه فرمود: اگر گفتم در ميان ميوه‌ها ميوه‌اى از بهشت آمده همانا آن «انجير» است؛ زيرا ميوهاى بهشتى بدون هسته مى‌باشد. پس از آنها بخوريد كه بواسير را از بين مى‌برد