166
جحفه به دليل سابقۀ مهمّ تاريخى‌اش، و به جهت موقعيّتش كه در راه حرمين و مسير هجرت پيامبر اكرم - ص - قرار گرفته و بالاخره بدان جهت كه ميقات حاجيان است از اهميت خاصى برخوردار مى‌باشد.
جحفه در روزگاران قديم، مَهْيَعَه 1خوانده مى‌شد. خليل بن احمد فراهيدى در كتاب «العين» و ذيل مادۀ «هَيَعَ» ، مَهْيَع را مسير فراخ و سرزمين وسيع مى‌داند و آن منطقه را بدان علت كه از آغاز غدير خم تا ساحل درياى سرخ وسيع است مهيعه خوانده‌اند. سپس جحفه ناميده شد؛ چون سيل جحاف آن وادى را از بين برد.
زبيدى در تاج العروس مى‌نويسد: 2عماليق، 3بنوعبيل 4را از مدينه بيرون راندند، آنان به مهيعه آمدند و سيل نابودشان كرد.
عايشه در روايتى از پيامبر - ص - نام قديم و جديد منطقه را بدين شرح نقل مى‌كند كه: پيامبر هنگامى به مدينه درآمد كه وبا در آنجا رواج داشت. رسول خدا - ص - دعا كرد: «اللّهمّ انقل وباء المدينة الى مهيعة» .
و در روايتى ديگر كه در صحيح بخارى آمده، پيامبر فرمود: «الّلهمّ حبّب الينا المدينة كحبّنا مكة او أشدّ و صحّحها و انقل حماها الى الجحفة» . 5
همينطور ابو ايوب خزاز از امام صادق - ع - روايت كرده: «و وَقّت لأهل المغرب الجحفة، و هى عندنا مكتوبة مهيعة» . 6جحفه در كتب جغرافيدانان مسلمان
همدانى مى‌نويسد: از جحفه تا ابواء بيست و سه ميل است. 7بكرى موقعيت جحفه را سه ميلى غدير خم مى‌داند. 8ادريسى جغرافيدان مغربى، جحفه را در اقليم روم 9و در ساحل شرقى دريا و در بيست و شش ميلى ابواء