164رود و من راحت در بين خانواده‌ام باشم.
كفار طاقتشان تمام شده، فرياد مى‌زدند: به لات و عزّىٰ قسم اگر از دين برنگردى تو را خواهيم كشت.
«خبيب» با خونسردى پاسخ داد:
مرگ من لحظاتى بيش طول نخواهد كشيد.
همينكه خواستند دستور قتل را اجرا كنند، «خبيب» گفت:
چرا صورتم را از قبله برگردانده‌ايد؟
خدايا! تو شاهد باش كه جز روى دشمن چيزى نمى‌بينم. و در اينجا كسى نيست كه سلام مرا به پيامبرت برساند، پس تو سلامم را به او برسان.
يكى از اصحاب پيامبر بنام «اسامة بن زيد» از قول پدرش نقل مى‌كند، در همان هنگام پيابر با اصحاب در مدينه نشسته بود كه ناگهان تكانى خورد شبيه حالتى كه وحى بر او نازل مى‌شد. و اين كلمات را بر زبان جارى نمود:
درود و بركات حضرت حق بر او باد.
سبب را از او پرسيدم، فرمود:
اين جبرئيل است كه سلام «خبيب» را به من رساند. 1
كفار وقتى اصرار و پايمردى «خبيب» را ديدند، بچه‌هاى كسانى را كه پدرانشان در جنگ بدر كشته شده بود صدا زدند و به دست هر كدام تيرى دادند و گفتند: اين قاتل پدر شماست بكشيد او را.
همه شروع كردند به تيرانداختن.
لرزشى بر اندام «خبيب» افتاد كه در اثر آن بدنش به سوى قبله برگشت.
در اين هنگام اين زمزمه را بر لب جارى ساخت:
سپاس خداى‌را كه صورتم را به سوى قبله‌اى گردانيد كه هم