132در كنار همه زيباييهاى حج كه براى تمامى مسلمانان مطرح است، و علاوه آنها، بقيع براى دوستداران اهل بيت بويژه شيعيان، بسى ارجمند و خاطرهانگيز است. آنان در جريان حضورشان در مدينه خود را در كنار «محمد» و «آل او» - صلوت اللّٰه و سلامه عليهم - احساس كرده و اين دو را از يكديگر جداناشدنى مىبينند.1 البته بسيارى از برادران اهل سنت نيز به بقيع عشق مىورزند و غير از اهل بيت در آنجا علقههاى ديگرى نيز دارند، ليكن چيزى كه هست عقايد حاكم بر حرمين، فرصت بروز اين علقهها را - جز درموارد محدود و معدود - نمىدهد. اين سختگيرى گرچه در دورههاى اخير بيشتر شده، اما پيش از آن نيز مشكلاتى وجود داشته است.
اينك چند خاطره پيرامون حضور شيعيان در مدينه نقل كرده، پس از آن اشارتى به سفرنامه نايبالصدر شيرازى خواهيم داشت: