127قبرستان بقيع در كنار قبر فاطمه بنت اسد دفن شد.
3 - عبداللّٰه بن جعفر پس از مهاجرت گروهى از مسلمانان، به سرپرستى جعفر بن ابى‌طالب از مكّه به سوى حبشه و اقامت در آنجا، خداوند به جعفر فرزندى داد كه نامش را عبداللّٰه گذاشت.
عبداللّٰه اولين مولود مسلمانى بود كه در حبشه به دنيا آمد. پدرش جعفر، در سال هفت هجرى از حبشه به مدينه بازگشت و در سال هشتم، به فرماندهى سپاهى كه زيد بن حارثه و عبداللّٰه بن رواحه فرمانده دوم و سوم آن بودند عازم موته شد و در آنجا شهيد گرديد... رسول خدا(ص) با نشان دادن عكس‌العمل شديد نسبت به شهادت او و همراهانش، ايثار و فداكارى جعفر را ستود و براى تسليت به خانواده‌اش به منزل وى رفت و بشارت خدا را نسبت به جعفر بدينگونه اعلان كرد كه: خداوند متعال به جاى دو بازوى جدا شدۀ او در جنگ موته، دو بال به او داده است تا در بهشت همانند فرشتگان پرواز كند و بدين جهت او را «جعفر طيّار» لقب داده‌اند. و امّا عبداللّٰه پسر جعفر هم مورد محبت پيامبر(ص) بود، او كسى است كه در كودكى با پيامبر(ص) بيعت كرد و پيامبر(ص) نيز با آنكه معمولاً بيعت كودكان را نمى‌پذيرفت بيعت او را پذيرا شد. عبداللّٰه همسر بانوى بزرگ اسلام حضرت زينب كبرى(س) است. او مردى سخاوتمند و جوانمرد و از حاميان على بن ابيطالب(ع) بود كه در سال 80 هجرى و در نود سالگى در مدينه فوت كرد، و او را در قبرستان بقيع كنار قبر عمويش عقيل دفن كردند.
4 - امّ‌البنين مادر ابوالفضل(ع) امّ‌البنين دختر حزام بن خالد همسر على بن ابى طالب(ع) بود، او مادر چهار پسر يعنى حضرت عباس، جعفر، عثمان و عبدالله است كه تمامى اين فرزندان در كربلا شهيد شدند.
اين بانوى گرامى به امام حسين(ع) بيش از فرزندان خود علاقه داشت. هر چند نام او فاطمه بود، وليكن به احترام فاطمۀ زهرا(ع) كمتر به اين نام‌خوانده مى‌شد. و فقط او را به خاطر