90امام فرمود: ما كمالات و حقايق دين را به ارث مىبريم؛ همان دينى كه خداوند فرمود: (الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلاٰمَ دِيناً) . (مجلسى، ص377، 1987م.)
در اين جلسه هشام شكست مىخورد و امام(ع) را به مدينه باز مىگرداند.
5. دستورى استراتژيك در راستاى مبارزات سياسى
امام باقر(ع) در اواخر عمر شريفشان، دستورى استراتژيك و مهم صادر مىكنند. هنگامى كه دوران زندگى آن حضرت به پايان مىرسد، حركت مبارزات سياسى خود را با ماجراى عزادارى در منا ادامه مىدهد و وصيت مىكند كه ده سال در مدينه براى ايشان گريه كنند و آنگانه فرمودند:
«لِنَوَادِبَ تَنْدُبُنِي عَشْرَ سِنِينَ بِمِنًى أَيَّامَ مِنًى»؛ «نوحه گران ده سال در منا برايم عزادارى نمايند.» (مجلسى، ص377، 1987م.)
اين دستور در ادامۀ همان مبارزات سياسى است، گريه بر امام باقر(ع) آن هم در منا امر عجيبى است. يك مبارزۀ حادّ سياسى است. توجه دادنى است به مظلوميت اهل بيت و خودشان. البته در رابطه با مبارزات سياسى امام(ع) مطالب فراوانى است كه مىتواند كتابى مستقل را تشكيل دهد و ما در اين نوشتار كوتاه نمىتوانيم آن را تعقيب نماييم.
در وادى فضيلتها
آن حضرت، الگوى تمام نماى همۀ فضيلتها است. دعاى فراوان آن حضرت، كه ادعيۀ مهمى از آن حضرت صادر شده، (عطاردى، ص28، چاپ سوم، 1391) كار در مزرعه (همان.)، چنان كه محمد بن منكدر ماجراى كار آن حضرت را در بيابانهاى مدينه نقل كرده، به نظرش خودش، به امام انتقاد مىكند و حضرت مىفرمايد:
«لَوْ جَاءَنِي الْمَوْتُ وَ أَنَا عَلَى هَذِهِ الْحَالِ، جَاءَنِي وَ أَنَا فِي [طَاعَةٍ مِنْ] طَاعَةِ الله - عَزَّ وَ جَلَّ - أَكُفُّ بِهَا نَفْسِي وَ عِيَالِي عَنْكَ وَ عَنِ النَّاسِ وَ إِنَّمَا كُنْتُ أَخَافُ أَنْ لَوْ جَاءَنِي الْمَوْتُ وَ أَنَا عَلَى مَعْصِيَةٍ مِنْ مَعَاصِي الله، فَقُلْتُ صَدَقْتَ يَرْحَمُكَ الله أَرَدْتُ أَنْ أَعِظَكَ فَوَعَظْتَنِي.» (مفيد، ص247، تحقيق مؤسسۀ آل البيت، 1413ق.)
«اگر در اين حال مرگم فرا رسد، در اطاعت الهى خواهم بود؛ زيرا خودم را از نياز به مردم حفظ مىكنم. من از خدا بيمناكم كه در حال نافرمانىاش بميرم. به ايشان گفتم: من آمده بودم شما را موعظه كنم، اما شما مرا موعظه فرموديد.»