1712. مشكلات خارجى صفويان؛ دو همسايه قدرتمند سنى مذهب، يكى به نام ازبكان در شرق و ديگرى به نام امپراتورى عثمانى در غرب وجود داشتند كه از همان آغاز روى كار آمدن صفوى آنان را به دشمنى با اين دولت واداشت و بارها به سرزمين ايران تعرض كردند.
3. عدم استقلال تام حكومت اشراف در حجاز؛ بى ترديد، مناسبات صفويان با حجاز و اشراف حاكم بر آن، تابعى از مناسبات آنان با عثمانى بود؛ همان‌گونه كه روابط ايران با عثمانى خصمانه بود، روابط صفويه با اشراف نيز چندان دوستانه و پايدار نبود.
4. اتهام همدستى ايران با روسيه بر ضد عثمانى.
5 . كشتن شيعيان به جرم تلويث؛ سباعى از مورخان معاصر نيز كه محققى منصف است، دربارۀ توهم‌هاى متعصبانۀ آن عهد در ميان عامه مى‌نويسد:
آنچه سبب تأسف من است، اين كه عامۀ مردم حتى تا به امروز تصور مى‌كنند كه شيعيان عجم بر اين باورند كه حج آنان قبول نمى‌شود مگر آن كه كعبه را آلوده سازند! اگر ما عقل سليم را حكم قرار دهيم، بايد بگوييم كه ساليانه بايد هزاران بار؛ يعنى به عدد شيعيانى كه به حج مى‌آيند، كعبه آلوده شود؛ اين چيزى است كه واقعيت ملموس آن را تكذيب مى‌كند. اما مشكل آن است كه وقتى به مخالفان مى‌رسيم، عقل خود را كنار مى‌گذاريم. (احمد السباعى (م1404ق.)، ترجمه: رسول جعفريان، ص 459، 1385ش.)
6 . قتل علما و صاحب منصبان ايرانى.
7 . سنگينى ماليات.
8 . ناامنى مسير حج.
9 . مصادرۀ اموال حجاج و زائران ايرانى.
10. رفتار ناشايست اغوات با ايرانيان؛ اغوات به عنوان خادمان حرمين رفتار و برخورد نامناسب با ايرانيان داشتند.
ب) عوامل راهگشا در روابط:
1. مسألۀ حج‌گزارى ايرانيان.
2. علماى مقيم.
3. استقلال نسبى اشراف.
4. گرايش مشترك مذهبى.
5 . نسب مشترك.