149جنّت را از براى آن‌هايى كه از پرهيزكارانند كه دور نيستند از رحمت خدا. امر مى‌كند خداوند متعال در آن حال اهل بهشت را كه داخل شويد به بهشت به سلامت دايمى، و مخلّد باشيد در بهشت همچنان كه مخلّد مى‌شوند منافقين در جهنّم.
حقير فقير غير اين و خلاف مضامين مذكوره نمودم. من اين معامله را كردم و زيان كردم. جهد كنيد، مثل اين روسياه رفتار نكنيد كه به جز تأسّف بى‌جا ثمرى ندارد (خَسِرَ الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةَ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرٰانُ الْمُبِينُ ) اين عملى كه از ما و از امثال ما صادرمى‌شود، خسارت دنيا و آخرت است. اين است خسارت آشكار كه ائمّۀ اطهار دائم الأوقات، اظهار اين مراتب را فرموده‌اند. از اين اعمال و از اين اوضاع و از اين شياطين انس و جن و از اين نفوس امّاره، مفرّى و علاجى ندارد مگر پناه به لطف الهى و توسّل به خاندان رسالت پناهى و به خصوص حبّ مولاى متّقيان، بعده زيارت الحسين، و تعزية الحسين و اعتقاد به اوامر و نواهى الهى و بس.
[كلياتى در بارۀ راه فرات به شام]
و آب‌هاى اين منازل، بعضى چشمه و چاه است. چند روزى هم در كنار فرات كه منزل مى‌كند، آب فرات صرف مى‌شود. اين منزل‌ها آب بد ندارد. مى‌توان خورد. آبادى حيط [هيت] و آنه [عانه] خوب است. قصبه مانند است. به قدر ضرورت مسافر، اشياء يافت مى‌شود. از شريعه الياين دو آبادى از هركدام عبور كنند، هشت روز يا نُه روز مى‌رسند. راه خوب و صحرا و وادى غير ذى ذرع الى دو منزل به شام مانده مى‌رسند به كوهستان شام. هيزم وافرى در همه جا موجود. معطّلى ندارند.
در كنار فرات احشام اعراب بسيار است. از قرارى كه به نظر حقير آمد، اگر فصل بهار و زمستان و اوايل عقرب باشد، حتماً بايست از اين راه رفت و مراجعت از ارضة الرّوم كرد. ييلاق‌هاى خوش هوا و آب‌هاى خوش‌گوار و شهرهاى خوب و پرمتاع بسيار باصفا است و بعضى از راه آنكه بد است و صعوبت دارد و زمستان سم است، عبور از آن محفوظ مى‌ماند، و فصل تابستان هم سم است، از راه بغداد رفتن به جهت گرمى و قحطى آب.
خلاصه خوب بروند به يارى خدا، اگر سالم در رود، زيارت عتبات را كرده، با كمال خريت مشرّف مى‌شود از دريا و راه سوگ شيوخ، و جبل كه از نجف اشرف است و امثال آن خالى از خطر نيست، بلكه با خطر است.