21144. طرفين قرارداد مقيد هستند در صورت هرگونه حمله به يثرب به يكديگر كمك كنند.
45. الف) اگر مسلمانان به صلح فرا خوانده شوند و آنها يهوديان را به اين كار دعوت كنند، يهوديان بايد با
درخواست مسلمانان مبنى بر صلح موافقت كنند و اگر يهوديان درخواست مشابهى از مسلمانان داشته
باشند، مسلمانان بايد به اين درخواست پاسخ مثبت دهند، مگر در مورد كسانى كه با دين مى جنگند،
ب) هر كسى بايد سهم خود را در هزينه هاى جنگ، به اندازۀ مشخص، پرداخت كند.
46. يهوديان اوس و بردگان آزاد شدۀ آنها، با امضا كنندگان اين پيمان نامه جايگاهى برابر دارند و
به آنها وفادارى كامل خواهند داشت. نيكوكارى و خوبى موجب محافظت در برابر گناه است.
هر كسى اگر چيزى را به دست مى‌آورد، متعلق به خود او است. خداوند اين سند را تأييد مى كند.
47. اين پيمان نامه حامى افراد ظالم و گناهكار نيست. فردى كه به جنگ مى رود و فردى كه در شهر
در خانۀ خود مى‌ماند، در امنيت به سر مى‌برد، مگر اينكه ستم يا گناه كند. خداوند و محمد رسول الله (ص)
حامى افراد نيك و متقى مى باشند.
طرف هاى امضا كنندۀ پيمان نامه
پيامبر (ص) به محض رسيدن به مدينۀ منوره، جلسۀ مهمى را با انصار و سران مهاجر در خانۀ اَنس ابن مالك تشكيل دادند. در اين جلسه اصول و مبانى قانونى براى برادرى و عقد اخوت ميان مهاجر و انصار به شور و تبادل نظر گذاشته شد. اين اقدام از جمله مهم ترين اولويت هاى پيامبر (ص) به عنوان نخستين مسؤول ايجاد حيات كريمه، طيبه و امن، براى مسلمانان مهاجر و انصار به شمار مى رفت. در اين جلسه بندهاى 1 تا 23 از اين پيمان نامه تعيين و نوشته شد. به ديگر سخن، اصول حاكم بر روابط اجتماعى و قانونى جامعۀ نوپاى اسلامى به تثبيت رسيد. پس از اين جلسه، پيامبر (ص) در خانۀ بنت حارث، جلساتى براى همفكرى با رهبران، بزرگان و نمايندگان گروه هاى غير اسلامى؛ از جمله يهوديان و مشركان ترتيب دادند. 1در اين جلسات مبانى و اصول اوليۀ تشكيل دولت جديد مدينۀ منوره كه به منزلۀ «قانون اساسى جديد دولت» به تصويب رسيد. اين قانون اساسى همان پيمان نامه مدينۀ منوره به شمار مى رفت.
شايان ذكر است كه اين جلسات مهم در فضايى آكنده از آرامش و با گفتگويى آزاد و آرام تشكيل شد. نمايندگان هر يك از قبايل، دغدغه ها و خواسته هاى خود را مطرح كردند و پس از تبادل آراء و مناقشۀ طولانى، پيامبر (ص) به پيش نويس عادلانه و نهايى دست يافت. اين پيش نويس به منزلۀ چارچوب مشتركى بود كه در آينده مواد پيمان نامه بر اساس آن تدوين و نوشته شد.