117مخالفت نمىكند. امت اسلامى بايد اختلافات اجتهادى خود را، كه هيچ ارتباطى به توحيد و اصول ايمان ندارند، فراموش كند و در پاسخ به دستور خداوند متعال كه مىفرمايد: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُوا 1دست يكديگر را به نشانۀ اتحاد بفشارند.»
5. سخن احمد جمال «كارشناس مجمع فقه اسلامى - مكه مكرمه - الزاهر» :
«از صدور بى دليل برخى فتواها بر ضد شيعه بسيار متأسف شدم. به نظر من در برخورد با اين موضوع به دو شيوه مىتوان عمل كرد؛ هم مىتوان صبر نمود و سكوت اختيار كرد و موضوع را ناديده گرفت و هم مىتوان با استدلال و برهان پاسخى به آن داد كه بطلان ادعاى وى را ثابت كند.»
6. سخن محمود على السرطاوى دانشكدۀ اديان - دانشگاه اردن:
«مفتى اين فتوا در ادعاى خود به هيچ سند شرعى و قانونى از قرآن كريم، احاديث نبوى و سخنان و سيرۀ عملى گذشتگان استناد نكرده است. تنها دليل او براى صدور چنين فتوايى، هواى نفس بوده است. لا حول ولا قوّة الاّ بالله. واقعاً جاى تعجب دارد! آيا اين شخص قربانى يهود و نصارى و ازدواج با آن ها را حلال مىد اند؟ اما قربانى برادران شيعۀ ما را كه به پروردگارى خدا، رسالت و پيامبرى محمد مصطفىص، قرآن كريم به عنوان كتاب نازل شده از سوى خدا به قلب محمدص خير الأنبياء، به روز جزا و خير و شر و قضا و قدر ايمان و اعتقاد دارند را حرام مىشمارد؟ !»
7. سخن دكتر محمد على محجوب « وزير وقت اوقاف مصر و رييس شوراى عالى امور اسلامى» :
«نامۀ شما را براى اظهار نظر در بارۀ صدور فتواى كشتار جمعى پيروان مكتب اهل بيتعليهم السلام دريافت كردم.»
سپس در ادامه مىگويد:
«همانگونه كه مىد انيد ما در مصر از چنين نظرات متحجرانه و تندروى در صدور حكم و فتوا رنج مىبريم. جامعۀ اسلامى ما تنها زمانى از بند اين تندروىها رهايى مىيابد كه ميانهروى و اعتدال اسلامى در متن جامعه مستقر شود و همه به آن اجازۀ بروز و ظهور دهند.»