111
عبدالجبار كاكايى
عبدالجبار كاكايى در پانزدهم شهريور ماه 1342، در ايلام به دنيا آمد. دوران كودكى و تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود گذراند و در سال 1360، ديپلم اقتصاد گرفت. در سال 1368 به دريافت مدرك كارشناسى زبان و ادبيات فارسى نايل آمد و در سال 1371 وارد دانشگاه آزاد تهران شد و مدرك كارشناسى ارشد زبان و ادبيات فارسى را دريافت كرد.
علاقۀ كاكايى بيشتر معطوف به قالب‌هاى غزل و مثنوى است. از كاكايى مقالات و نقدهاى فراوانى در مطبوعات درج شده است.
برخى آثار منتشر شدۀ وى عبارت‌اند از: آوازهاى واپسين، مرثيۀ روح، سال‌هاى تاكنون، حتّى اگر آيينه باشى، نگاهى به شعر معاصر ايران (نقد و بررسى، 1376) .
وى دو شعر در مورد حج سروده است:
1. به شهيدان مكّه
با كس غريب نيست دل آشناى ما
غربت شكست گرچه به آتش صداى ما
ما تا فرود عرش خدا سير مى‌كنيم
دركهكشان عشق ببين جاى پاى ما
دل از نشاط خواب سلامت بريده‌ايم
خميازه مى‌كشد دهن زخم‌هاى ما
تيغ از غلاف در كفن خونچكان كشيم
پامال فتنه‌گردد اگر خون‌بهاى ما
اين شعله را مباد به خاكستر آشتى
پيوند خورده است به آتش بقاى ما
ما را ز بى‌ثباتى دريا ملال نيست
توفان بحر را شكند ناخداى ما
سر در هواى دوست سپرديم و نيست غم
تيغ ستم بريد اگر دست و پاى ما
(مشفق كاشانى و شاهرخى، 49:1367)