103
محمّد شجاعى
محمّد شجاعى از نويسندگان و شاعران دورۀ انقلاب اسلامى در سال 1336 در آبادان متولّد شد. در سال 1342 به همراه خانواده به شيراز و بعد از پايان دورۀ متوسطه براى تحصيل علوم دينى به قم رفت. وى همزمان با تحصيل علوم دينى، موفق به دريافت مدرك كارشناسى و كارشناسى ارشد در رشته زبان و ادبيات فارسى از دانشگاه تهران شد.
آثارش عبارتاند از: حج در آيينۀ شعر فارسى، شبنم احساس، نىنوا (سوگ سرودهاى در رثاى خورشيد عاشورا همراه با گلواژههاى خونين مقتل) و فارسى عمومى.
در ضمن، مقالاتى از وى دربارۀ موضوعات گوناگون عرفانى، همچون حج از ديدگاه عرفان، شرح حال شاعران مشهور ايران و. . . در فصلنامۀ ميقات و نشريات صدا و سيماى قم به چاپ رسيده است.
وى كه در انتظار خانۀ خدا بىقرارى مىكرد و در آرزوى وصال دوست بىتاب و ناآرام بود، هرگاه به ياد كعبه مىافتاد، مىگريست و از فراقش اشك حسرت مىباريد و در آن لحظات، ابياتى بر زبانش جارى مىگشت:
تابم اى كعبه مقصود برفت
* * *
به آه دل جهان افروختم من
(شجاعى، 16: 1388و15)