101آن حضرت منجر گرديد.
محمد حنفيه و امامت امام حسين و امام سجاد (عليهما السّلام)
برخى دربارۀ اعتقاد محمد حنفيه به امامت سيدالشهدا و امام سجاد (عليهما السّلام) ، شبههاى را مطرح كردهاند كه اجمال آن چنين است: «وى، به امامت آن دو امام بزرگ، اعتقادى نداشته است.»
اين شبهه كاملاً مغرضانه و يا جاهلانه است؛ يعنى به نظر ميرسد ناشى از جهل به مقام و موقعيت ممتاز محمد حنفيه باشد. مدارك، شواهد و دلايل بسيارى وجود دارد كه آن شخصيت گرانمايه، اعتقاد كامل به امامت سيد الشهدا و امام سجاد (عليهما السّلام) داشته و هرگز در اين باره كوتاهى نكرده و آن را جزو اعتقادات بنيادى خويش مىشمرده و خروج از مدار ولايت را خروج از ايمان مىدانسته است كه پيشتر به نكتهاى در اينباره اشاره كرديم.
وقتى از علامۀ حلّى پرسيدند: «نظر سرور ما در بارۀ محمد حنفيه چيست؟ آيا او به امامت برادرش و امام زين العابدين (عليهما السّلام) باور داشت؟ وى پاسخ داد: در اصول امامت ما ثابت شده است كه اركان ايمان، توحيد، عدل، نبوت، معاد و امامت است و محمد حنفيه و عبدالله جعفر و مانند آنها بلند مرتبهتر از آناند كه اعتقاد به خلاف حق داشته باشند و از ايمانى كه ثواب هميشگى و رهايى از عذاب بدان وسيله كسب مىشود، بيرون رفته باشند.» 1ديدگاه شخصيت بزرگوارى چون علامۀ حلّى، توفيق جامعى از اين مقوله است كه