94پيامبر اسلام (ص) مىفرمايند:
«مَنْ فارَقَ جَمَاعَة الْمُسْلِمينَ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَة الاسلامِ مِنْ عُنْقِهِ» ؛ 1كسى كه از اجتماع مسلمانان فاصله بگيرد، قلاده اسلام را از گردن خود باز كرده است.
اسلام در بسيارى از تعليمات عقيدتى، سياسى، عبادى، فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى خود درس وحدت مىدهد و زمينههاى عملى وحدت را فراهم مىآورد و حتى به مسلمانان مىگويد: آنگاه كه به نيايش مىنشينيد، براى تسريع در اجابت، همراه جمعى كه تعدادشان به چهل نفر رسيده باشد، نيايش كنيد. امام صادق (ع) مىفرمايد:
«ما مِنْ رِهْطِ اَرْبَعينَ رَجُلاَ اِجْتَمَعوا فدعوا الله عزّ وجلّ فى امْرٍ الا اِسْتَجاب الله لَهُمْ» ؛ 2هيچ گروهى براى نيايش گرد هم جمع نشوند كه تعدادشان به چهل نفر برسد و خداوند را در كارى بخوانند، مگر اينكه آنها را اجابت نمايد.
چهل بار خواندن
ياد خدا از عباداتى است كه به وسيله آن مىتوان كدورتها و ظلمتهاى دل را زدود و نور و صفا را در فضاى جان متجلى ساخت. با ياد خدا دلها آرام و قرار مىگيرد: (اَلابذكر الله تطمئنُ لقُلوبُ) . 3البته بايد توجه داشت كه «ذكر» و ياد خدا چند نوع مىتواند باشد و هركدام از ذكر دل و ذكر زبان مراتبى از توجه و كمال انسان است و كثرت و مداومت بر آن، نوعى از تعالى و عرفان است كه در فرهنگ اسلامى همه پيروان به «كثرت ذكر» توصيه شدهاند: «فاذكروا الله كثيراً» .
امام صادق (ع) مىفرمايد: اگر چهل نفر در جمعى خداوند را براى استجابت دعايى بخوانند، اجابتشان خواهد كرد. از حضرت پرسيدند: اگر تعداد به چهل نفر نرسيد چه كنيم؟ فرمود:
«فان لم يكونوا أربعين فاربعة يدعون الله عزوجل عشر مراتٍ اِلّا اِسْتجاب الله لهُمْ، فإن لم يكونوا اربعة فواحد يدعوالله أربعين مرَّة فيسْتَجيبُ الله العزيزُ الجبارُ لَهُ» 4؛ پس اگر چهل نفر نباشند، چهار نفر هر كدام ده بار خداوند را بخوانند، اجابت مىشود، و اگر چهار نفر نباشند، يك نفر چهل بار خداوند عزيز و جبار را بخواند و دعا كند، او را اجابت نمايد.