138مراسمهاى عزادارىاى كه به مناسبت عاشورا و زيارت اربعين براى زنده نگاه داشتن واقعه شهادت امام حسين (ع) و 72 تن از ياران و اهلبيتشان در ميدان حماسه كربلا در سال 61 هجرى (680 ميلادى) برگزار مىشود، از جملهآيينهاى ويژه و منحصر به فردى است كه شيعيان عراق تا به امروز آن را انجام داه و به آن پاىبند بودهاند.
حرم و مرقد نورانى امام حسين (ع) در شهر كربلا (105 كيلومترى جنوب غربى بغداد) نقشى اساسى در پيدايش اينآداب و تحول و تكامل آن داشته است. افزون بر اينكه شهر كربلا در چشم شيعيان و بهويژه شيعيان عراق، مركز يك واقعه بزرگ تاريخى و روحانى است و مكانى مقدس و مهم براى زيارتهاى شيعه به شمار مىآيد، موقعيتى بىبديل در به يادآوردن فاجعه كربلا و زنده كردن و سازگار نمودن ظاهرى و باطنى افراد با حوادث آن واقعه دارد. هر سال ميليونها نفر از شيعيان عراق، مراسم عزادارى عاشورا و اربعين را به صورت جمعى و در دستههاى بزرگ عزا برگزار مىكنند و آن دو روز بزرگ تاريخى را در كربلا جان تازه و دوباره مىبخشند.
منظور از «مراسم اربعين» در اين بحث، همه كارها و فعاليتهايى است كه به مناسبت روز اربعين و يادبود شهادت امام حسين (ع) در كربلا، يعنى روز بيستم ماه صفر، دومين ماه در تقويم اسلامى، انجام مىگيرد. از مهمترين و بارزترين اين اعمال، پيادهروى براى زيارت قبر امام حسين (ع) است كه زائران، به صورت فردى و گروهى، معمولاً از خانههاى خود و نيز از ديگر مبادى، با پاى پياده به راه مىافتند و خود را در روز اربعين به كربلاى مقدس