37و با جهاد در راه خدا، خود را در آغوش مرگ افكندند و با دليرى و رشادت، در رسيدن به مقام شهادت، بر يكديگر سبقت مىجستند.
بنابراين واقعه عاشورا با توجه به امر نخست، براى مستضعفان و محرومان دنيا، بهويژه شيعيان كه آن حضرت را مىشناختند، مايه اندوه و مصيبت و عزادارى شد و با توجه به امر دوم، امام حسين (ع) و اصحابش، براى انقلابيون و مبارزين راه آزادى و عدالت و اصلاح در دنيا در طول تاريخ، بهويژه براى آنان كه به امام حسين (ع) همچون يك الگو و مقتدا باور دارند، سرمشق و درسآموز و اسباب آگاهى و تنبّه شدند.
مستضعفان و انقلابيون، همواره اكثريتى خاموش و سركوب شده، بودهاند؛ اما از ابزارى قوىتر و مستحكم برخوردارند كه همان اميد به وعده يارى خداوند و اتكا به سلاح اراده است كه خداوند در فطرت آنها به وديعت نهاده است.
حكومتهاى قدرتطلب و زورگو با وجود قدرتنمايىهاى ظاهرىشان، هميشه در اقليت بودند، هرچند قدرت مالى و سلاح داشتند، ولى پيوسته از توده مردم در هراسند، با اينكه آنان دستشان از ثروت و سلاح خالى است؛ زيرا تودهها كه در اكثريتند، آرمانها و گرايشهاى مقدسى دارند كه نسبت به آنها بىتفاوت نيستند و واكنش نشان مىدهند. همچنين ايمان و اعتقادى دارند كه به واسطه آن، به حركت و جنبش درمىآيند. اما مستكبران و سلطهجويان، نه عواطف و گرايشهاى مقدس دارند و نه ايمان و اعتقادى.
به يقين حاكمان جور، قدرتشان منحصر در بهكارگيرى زر و زور است؛ لكن اراده انسان هر سلاحى را از كار مىاندازد و بىاثر مىگرداند. اما اعتقادى كه مردم خود را به آن مسلح ساختهاند و ارادهاى كه بر آن تكيه زدهاند، پيوسته در حال استحكام بيشتر است و عواطف و گرايشهاى مقدس آنان پيوسته در جوشش و خروش. تاريخ نيز گواه است كه حكومتهاى خشن و بىرحم، زودتر سرنگون مىشوند و به خوارى و ذلّت مىافتند و اين معناى تحقق «كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللهِ» است.
گروههاى انقلابى و جهادى كه از زمره مستضعفانند، از پيشگامى در عرصههاى خطر و رويارويى با حاكمان و سلطهگران و گذشتن از همه امكانات و راحتىها و تقديم شهدا، از ديگران متمايز مىشوند. اينان همان گروهى هستند كه آنچه امام حسين (ع) در ميان امت