36امروزه در دنيا كمتر كسى است كه نام «كربلا» و دو حرم شريف واقع در آن و آيينهاى حسينى و روز اربعين را نشنيده باشد. اين نامها و عناوين، همه به حسين بن على بن ابىطالب (ع) ، نواده رسول خدا (ص) اشاره دارد كه در روز دهم محرمالحرام سال 61 هجرى، در سرزمين كربلا در عراق، به شهادت رسيد و هر سال به مناسبت فرا رسيدن اربعين شهادت آن حضرت (ع) اين محفل و گردهمايى عظيم به نام «اربعين» برگزار مىشود.
در يكى از اين دو حرم شريف امام حسين (ع) و تعدادى از اهلبيت و ياران شهيد او در روز عاشورا به خاك سپرده شدهاند و حرم ديگر، مرقد برادر بزرگوار امام، يعنى حضرت عباس (ع) است كه در همان روز بر ساحل رود فرات شهيد گرديد.
امام حسين (ع) با فداكارى و جانفشانى خود، حقايق بسيارى را جاودانه ساخت كه به مناسبت، دو مورد از آن را كه به حيات امت اسلامى مربوط است و بر عهده دو گروه وسيع، يعنى مستضعفان و انقلابيون مجاهد قرار گرفته، يادآور مىشويم:
نخست، غم و اندوهى است كه در واكنش به مصائب وارد شده بر امام حسين و اهلبيت و اصحابش (عليهم السلام) نشان داده مىشود؛ فاجعهاى در كمال خشونت و وحشىگرى كه در تاريخ اسلام، بلكه در تاريخ جهان بىنظير بود.
دوم، مبارزه قهرمانانه و شهادتطلبانهاى است كه امام حسين (ع) و همراهان اندكش كه كمتر از صد نفر بودند، در راه رسيدن به هدف والاى خود، در آن معركه نابرابر از جهت تعداد و تجهيزات، به نمايش گذاشتند؛ امّا سيدالشهدا و يارانش با تمام توان مقاومت كردند