331مأمورين عمر سعد و ابنزياد ناآشنا به راه نبودند تا كسى احتمال دهد آنان راه را گم كردهاند و چنين راه پر پيچ و تابى را پيمودهاند. حتى اگر بر فرض راه را گُم كرده بودند، مىبايست به مانند عرف همه قافلهها پيكى را مىفرستادند تا از صحت و سقم راه خبر بياورد، نه اينكه همه با هم مسيرى را بپيمايند، به اين اميد كه راه درست را مىروند، اما پس از مسافتى طولانى بفهمند كه اشتباه كردهاند و بازگردند و اين رفتوبرگشت را از مبدأ تا مقصد چند بار در جاهاى گوناگون تكرار كنند؛ تا جايى كه مطابق نقشههاى امروزى، از سرزمين چهار دولت «عراق، سوريه، لبنان و تركيه» عبور كردهاند و اين مسير طولانى را هم مستقيم طى نكردهاند؛ بلكه با حركتى مارپيچ، رنج اين سفر اجبارى را بر اهلبيت رسول الله (ص) بيشتر نمودهاند؛ بهگونهاى كه بارها به خاك تركيه امروزين وارد و از آن خارج شدند.
عمر سعد با اين كار، اميد حمايت و تشويق از سوى مردم را داشت؛ اما برخلاف تصورش گاهى با بىاعتنايى برخى يا اعتراض و اظهار نارضايتى محبين اهل بيت (عليهم السلام) در بعضى منازل مواجه شد، تا جايى كه جرأت نكرد نزديكتر شود و بيرون شهر يا منطقه مورد نظر اردو زده و صبح زود به حركت ادامه مىداد. البته بودند شهرها و روستاهايى كه آزين بستند و به جشن و پايكوبى پرداختند و حرمت حرم اهلبيت (عليهم السلام) را شكستند و دل يتيمان حسين (ع) را به درد آوردند. اينجاست كه سره از ناسره شناخته مىشود.
در اين مقاله، منازل شمارهگذارى شده و در هر شماره، بعد از نام منزل مورد نظر، نام استان و كشور بنابر تقسيمبندىهاى جديد مرزى بيان شده تا خوانندگان گرامى تصوير بهترى از مسير حركت كاروان به دست آورند.
منازل
1. نُخَيله - استان كربلا - عراق
اولين منزل اسراى كربلا، نُخيله بود؛ منطقهاى كه اميرمؤمنان على (ع) بارها در آنجا بودند؛ از جمله هنگام حركت به سوى صفين و نهروان كه در آن فرود آمده و نماز گزاردند. 1
2. حَنّانه - استان نجف - كشور عراق
پس از حركت از نُخيله، كاروان به اجبار عمر سعد در يك منزلى كوفه اردو زد و ورود