332به كوفه را به صبح روز بعد موكول كرد. اين تلاش بىثمر در جهت قدرتمند نشان دادن خويش و صد البته بررسى اوضاع و شرايط بود. بنابر برخى روايات تاريخى، اين منزل حنانه بوده است. «حنّانه» مؤنث «حنّان» است و «حنّان» اسم مبالغه بوده و به كسى گفته مىشود كه رقّت قلب زيادى دارد و بسيار ناله مىكند. 1
نقل شده كه وقتى پيكر مطهر اميرمؤمنان على (ع) را براى تدفين به پشت كوفه مىبردند، وقتى به اين محل رسيدند، از خانهها صداى ناله برخاست و ديوارها اندكى خم شد. به همين مناسبت مسجدى در اين مكان ساخته شد كه «حنّانه» نام گرفت 2و شرافتش پيوسته افزون گشت. دو دهه پس از انتقال اسرا به كوفه و پيش از ورود به شهر، سر مطهر امام حسين (ع) را روى سنگى در اين مسجد قرار دادند كه بعد از گذشت پاسى از شب، صداى ناله از در و ديوار مسجد شنيده مىشد. امروزهآن سنگ را در وسط مسجد و درون اتاقى كوچك قرار دادهاند كه به مقام «رأس الحسين» مشهور است. اين مقام در شمال شهر نجف واقع شده است.
مازندرانى مىنويسد:
«علت نامگذارى به «حنّانه» اين است كه بعد از قرار دادن سر مطهر امام حسين (ع) در اين مكان، از آن رأس شريف، شب تا صبح ناله و حَنين به گوش مىرسيد» . 3
حنّانه و حومه آن در منطقهاى بيابانى به نام «ثويه» واقع شده است و «ثويه» در يك منزلى كوفه قرار دارد. 4ثويه مؤنث «ثوى» به معناى اقامت كردن و مستقر شدن است. ازاينرو به اقامتگاه «مثوى» مىگويند. 5
ثويه زندان پادشاهان حيره، از جمله نعمان بن منذر بوده كه معترضين و مخالفينش را در آن حبس مىكرده است. 6در ثويه بيش از ششهزار تن از مسلمانان به خاك سپرده شدهاند كه نام و نشانى از ايشان در دست نيست، مگر انگشتشمارى كه از بزرگان بودهاند؛ مانند كميل بن زياد نخعى يار و ياور اميرمؤمنان (ع) . استاد حسن حكيم مىنويسد:
برخى مورخان ثويه و غرى را يكى دانستهاند، ولى اينطور نيست. ثويه در شرق غرى واقع شده است. «جَبّانه» در لغت به معناى بيابان است و در نگارش بدون نقطه، مثل «حنّانه» نوشته مىشود. خلط ميان «جَبّانه» و «حنّانه» و محدودههاى جغرافيايىشان ممكن است ناشى از تشابه اين دو كلمه باشد. 7