302من بر كمترين شماست.» 1بىشك منظور از اين عالم، مصلح است. و دانستى كه حيات و رستگارى امت مسلمان به دست انسان مصلح است و عابد، همان بنده صالح خداست كه زندگى افراد به او بستگى دارد. عالم شايسته، سخنان را در يك جهت قرار مىدهد؛ اختلاف و پراكندگى امت را سامان مىبخشد و با اين كار او، قوانين اسلام و پايههاى حق محفوظ مىماند. بنده، اسلام را به دو كلمه تعريف و مرزبندى كردهام و كسى پيش از من چنين تعريف و تعبيرى نداشته است. بنده معتقدم كه اسلام بر دو پايه كه هر كدام بر ديگرى تكيه دارد، استوار شده است: «كلمه توحيد» و «وحدت كلمه» . اگر در آغاز اسلام، وحدت در كلمه با وجود خاتم الأنبيا (ص) حاصل نمىشد، «كلمه توحيد» انتشار نمىيافت. پيامبر (ص) سخن و كلمه عرب را يكى ساخت تا توانستند به كلمه توحيد تمسك بجويند وآن را ترويج دهند و بر سرزمين «كسرا» و «قيصر» مسلط گردند و شرق و غرب عالم را در اختيار گيرند. اما امروز، سخن عرب از هم گسسته و حتى يك سرزمين و شهر را نمىتوان يافت كه سخن و كلمه اهلش همسو و در يك راستا باشد، چه رسد كه بخواهند با ديگر شهرها يكصدا شوند. دور نيست كه با وجود اين تشتت و تفرقه، خداى ناكرده، كلمه توحيد به يك باره از صفحه روزگار محو شود و چيزى از آن باقى نماند.
آيا با اين حال و روزى كه ما داريم و هر روز در جايى و شهرى خرابى و درگيرى و فتنه ميان برادران واقع مىشود، يك روز در كاظمين، روز ديگر در نجف و ديگر روز در كربلا، مىتوان اميد رستگارى و پيروزى و نجات و زندگى شايسته داشت؟ ! آيا اگر در اين بلاد مردان مصلحى وجود داشت، چنين رخدادهاى وخيمى صورت مىگرفت؟ !
اما اكنون كه خرابىها و نابسامانىها رخ داده، آيا بايد آن را به حال خود رها كرد تا آثار سوء آن دامنگير شود و نتايج ناگوارش چهره امت اسلامى را كريه و زشت نمايد؟ !
پشت پرده اختلاف
مراسم زيارت روز اربعين كه از بزرگترين تجمعات مردم عراق در يك مكان است و بيش از صدها هزار نفر را گردهم مىآورد، در اين سال با شكل ناپسند و باطن معيوب و ناقص خود، چيزى نمانده كه يكسره از ميان برود و تعطيل شود. مىبينيد كه اهالى نجف و نواحى و مناطق پيرامون آن، به كربلا نيامدهاند. آيا پس از اين، چه خواهند كرد نسبت به زيارتهاى