141بزرگداشتهاى شيعه، پس از روز عاشورا، روز اربعين مقام دوم را داراست و مشاركت مردمى در اين روز، بسيار گسترده است و جمعيتى انبوه از شيعيان عراق و ديگر اماكن، با پاى پياده و به شوق زيارت مرقد امام حسين (ع) و تبرك جستن به آن، راهى كربلا مىشوند. اين سفر زيارتى، چندين روز و گاه چندين هفته را دربرمىگيرد و در اثناى آن، مراسمهاى گوناگون و خاصى برگزار مىشود.
زيارت اربعين شيعيان عراق، در دهههاى اخير (دوره حاكميت ظالمانه صدام حسين) با چالش و درگيرى با نظام بعث در عراق توأم بوده است. آنچه باعث شد مراسم روز اربعين به همراه ديگر يادبودهاى شيعى، ممنوع گردد، ممنوعيت آداب عزادارى، از جمله پيادهروى روز اربعين براى زيارت امام حسين (ع) بود كه در مقابله و مبارزه زائران با حاكميت عراق و منع رفتوآمدها نقشى اساسى داشت و باعث شد تا ميان زائران و نيروهاى امنيتى تنشها و كشمكشهايى به وجودآيد و نهايتاً به درگيرىهاى مسلحانه 1977 در نزديكى كربلا منجر شود. در نتيجه، مراسم پيادهروى روز اربعين، جدا از يك سنت دينى صِرف، به حركتى آكنده از مفاهيم و آموزههايى چون مقاومت و مبارزه شيعى عليه تحركات حكومت بعث عراق، در جهت هويتافزايى و گسترش فعاليتهاى دينى آنان تبديل گرديد.
يك تجربه ناب
پيادهروى، يكى از نشانههاى بارز مراسم عزادارى روز اربعين است؛ يك تلاش به ظاهر بدنى، اما در واقع معنوى و روحانى كه از خلال آن، شخص خود را هم از لحاظ روحى