275در سال 334 هجرى معزّالدوله بويهى فاتحانه وارد بغداد شد و از جمله كارهايى كه سامان داد، ساختن مرقدى باشكوه و عالى براى امام كاظم و امام جواد (عليهم السلام) بود. همچنين دستور داد تا تعدادى از لشكريان ديالمه و جماعتى از مروزىها در آنجا اقامت كنند و مسئول امنيت و خدمت شهر باشند. 1اين امر اسباب توسعه كاظمين و ايجاد خانههاى مسكونى پيرامون مزار شريف را پديد آورد.
يكى از آثار رونق و شكوفايى كاظمين در عهد بويهىها و پيوستن مقابر قريش به بغداد اين بود كه مردم در دستههاى پرجمعيت و باشكوه، به مناسبتهاى مختلف به سوى اين شهر روانه مىشدند. پس به ناچار بايد در مشهد كاظمين و پيرامون آن، مكانهاى استراحت و غذاخورىها و پناهگاههايى براى در امان ماندن از سرماى زمستان و گرماى تابستان كه آنهمه زائر را كفايت نمايد، وجود مىداشت تا بىشمار افرادى را كه در مناسبتهاى دينى همچون عيد غدير 2و روز عاشورا 3و مانند آن، به كاظمين هجوم مىآوردند، تأمين كند. 4
در سال 367 هجرى در اين سرزمين سيل جارى شد 5كه جزئيات اين سيل در منابع تاريخى نيامده است.
در نيمۀ دوم قرن چهارم، سكونت در اين شهر، به گونهاى كه بتوان ساكنان آن را مقيم آنجا ناميد، پايهگذارى شد؛ چنانكه وقتى عضدالدوله فرمان داد تا به ساكنان كاظمين از بزرگان و محتاجان كمكهايى داده شود، 6عدهاى به عنوان مقيم در آن شهر، از اين كمكها برخوردار گرديدند.