274روزگار، محدودۀ آن را در ميان «حربيه» و «مقبرۀ ابنحنبل» و «حريم طاهرى» 1مىدانستهاند و اين در حالى بود كه بغداد (در روايت ابنحنبل) از «صراة» تا «باب التبن» امتداد داشته و آنگاه كه بر وسعت آن افزوده شد، محدودۀ آن به «كلواذا» و «مخرم» و قطربل» 2منتهى گرديد. اين بدان معناست كه مقبرههاى قريش به اين محلاّت متصل بوده است:
1. باب التبن: محلهاى بزرگ در بغداد، بر كنارۀ خندق، روبهروى «قطيعة اُمجعفر» . اين محله به «مقبرههاى قريش» متصل بوده و در زمان ياقوت حموى خرابه و صحرايى بوده كه در آن كشت و زرع مىكردهاند. 3
2. قطيعة اُمجعفر زبيده دخت جعفر بن منصور (عليهما السلام) محلّهاى در بغداد، نزديك باب التبن و حريم طاهرى. 4
3. حريم طاهرى (عليهما السلام) در فرادست شهر بغداد، در سمت غربى، منسوب به طاهر بن حسين. به گفتۀ ياقوت، ساختمانها و عمارتها به هم متصل بوده و حريم طاهرى در ميان آنها قرار داشته است. بعدها همۀ بناهاى پيرامون آن ويران گرديد و حريم طاهرى همچون محلهاى آباد در ميان خرابهها باقى ماند. 5
4. دار عماره: منسوب به عمارة بن حمزه ، يكى از بستگان منصور. ربض ابوحنيفه و ربض عثمان بن نهيك به آن متصل بوده؛ در فاصلۀ ميان دار عماره و مقابر قريش. 6
5. ربض ابوحنيفه، يكى از فرماندهان منصور: محلهاى در بغداد، نزديك حريم طاهرى، متصل به باب التبن. 7
6. حربيه: محلهاى مشهور و بزرگ كنار «باب حرب» ، منسوب به حرب بلخى، يكى از فرماندهان منصور. اين محله در عصر ياقوت در ميان انبوهى از خرابههاى پيرامون خود همچنان باقى بوده است. 8
بنابراين «مقابر قريش» پس از آنكه جزئى از شهر بغداد و يكى از محلههاى آن شد، به منطقهاى پرجمعيت و آباد تبديل گرديد؛ همچون ديگر محلات شرقى و غربى بغداد.
در اوايل قرن چهارم، منزلگاههاى پيرامون «مقابر قريش» فراوان و متعدد بوده و تعدادى از آنها چند اتاقك داشته و از هر اتاقك يك يا بيش از يك در به بيرون باز مىشده است. روايت مسكويه از حوادث سال 312 هجرى مؤيد اين امر است. 9