38و پس از رحلت آن حضرت از جمله دوازده نفرى بود كه در داستان سقيفه به خليفۀ اوّل اعتراض كرد.
در عهد خلفا در فتوحات مسلمانان شركت داشت. پس از قتل عثمان از نخستين كسانى بود كه با اميرالمؤمنين بيعت كرد و در هر سه جنگ 1 آن حضرت شركت نمود و در صفين به خصوص، نبرد شايانى كرد كه صف لشكريان را شكافت و به سراپردۀ معاويه نزديك شد.
«ابو ايوب» در خلافت حضرت على عليه السلام مدتى حكومت مدينه را به عهده داشت، امّا چون «بُسر بن ارطاة» از امراى سپاه معاويه در رأس سه هزار مرد جنگى به مدينه نزديك شد، وى شهر را ترك كرد و به عراق نزد امام عليه السلام شتافت. 2در سال 52 هجرى كه قسطنطنيه در محاصرۀ مسلمانان بود، ابوايوب بر اثر بيمارى درگذشت و او را طبق وصيت خودش، كنار ديوار شهر قسطنطنيه به خاك سپردند. 35
أ
ابوجهل
«ابوجهل» از اشراف قريش و از مشركان مشهور و با قدرت مكه به شمار مىآمد، از روايت «بلاذرى» استفاده مىشود كه ابوجهل در (554م) زاده شد، پدرش «هشام» از اشراف مكه بود و بر «بنى مخزوم» - شاخهاى از قريش - رياست داشت، مادرش اسماء دختر «مخربة بن جندل حنظلى» از «بنى تميم» بود.
به روايتى نگاهدارى پيماننامۀ قريش براى تحريم بنىهاشم و مسلمانان را، او يا خواهرش