331اينكه اميرالمؤمنين عليه السلام شخصاً او را غسل داده است، همين باشد. چرا كه وصى را كسى جز پيامبر يا وصى پيامبر، حق ندارد غسل دهد. 1 روايت شده كه وى «مجوسى» نبوده، بلكه به ظاهر، اظهار مجوسيت مىكرد، اما باطناً به خداى يگانه ايمان داشته و آن را پنهان نگه مىداشته است. 2منزلت و شخصيت ويژۀ سلمان
بلندپايگى و جلالت قدر و بزرگوارى و والامقامى و دانش فراوان سلمان و پرهيزكارى و پارسايى و خردمندى او پرآوازهتر از آن است كه نياز به شرح و توضيح داشته باشد. همۀ مسلمانان بر بلندپايگى او هم داستاناند، روايات فراوانى دربارۀ مقام و فضيلت او رسيده است. از جمله اينكه نقل شده است كه در حضور امام باقر عليه السلام از سلمان فارسى سخن به ميان آمد، حضرت فرموند: «نه، نگوييد سلمان فارسى، بگوييد سلمان محمّدى، او مردى است از ما اهل بيت 3» همانگونه كه پيامبر صلى الله عليه و آله قبلاً فرموده است: «سَلْمٰانُ مَنّٰا اهْلَ الْبَيْتِ» و نيز روايت شده است كه آن حضرت فرمود: «سلمان از متوسّمين 4 بوده است.»
از امام صادق عليه السلام نيز نقل شده است كه فرمود:
«اِنَّ سَلْمٰانَ عَلِمَ الْاِسمَ الْاَعْظَم 5؛ سلمان اسم اعظم را مىدانست».
در نخستين غزوهاى كه شركت كرد، جنگ خندق بود. از آن پس در بقيۀ غزوات و نيز فتوحات عراق حضور داشت و استاندارى مدائن را عهدهدار شد.
سلمان از پيامبر صلى الله عليه و آله و اميرالمؤمنين، على عليه السلام روايت كرده و ابووقاص و سليمبن قيس هلالى از قول وى روايت كردهاند.
سلمان در سال 36 يا 37 هجرى از دنيا رفت. 6