330پيش آمد، در حالى كه حضرت على عليه السلام و عباس و فرزندان و ياران آن‌ها، پيكر پاك رسول خدا را براى تغسيل و تكفين آماده مى‌كردند، سعد بن عباده به اتفاق انصار در اين مكان به مشورت نشسته تا خلافت و جانشين پيامبر را به گروه خود منتقل سازند، ولى مهاجران و در رأس آن‌ها ابوبكر، عمر و ابوعبيدۀ جراح بدان جا شتافته و سرانجام اين گروه بدون حضور اهل البيت عليهم السلام و بنى‌هاشم در سقيفه اجتماع كرده و براى انتخاب جانشين حضرت به احتجاج پرداختند و در نتيجه با ابوبكر به عنوان جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله بيعت كردند و نهايتاً با انتخاب ابوبكر به خلافت در اين مكان، سرنوشت جامعه‌اى كه پيامبر صلى الله عليه و آله رهبرى منصوصى در غدير خم را براى آن مشخص كرده بود، دگرگون شد 1 و روز بعد با حضور ابوبكر در مسجد رسول اكرم صلى الله عليه و آله و نشستن وى بر منبر آن حضرت، عدۀ زيادى از مسلمانان مدينه با ابوبكر بيعت كردند، اين پايمال كردن حق على عليه السلام هم‌چنان ادامه داشت و آن حضرت را خانه‌نشين كرد، و مظالم آل ابى‌سفيان (امويان) و سپس عباسيان بر اهل البيت عليهم السلام از قتل اولاد رسول خدا صلى الله عليه و آله و اسارت آن‌ها و غارت اموالشان صفحات تاريخى اسلام را سياه كرده، كه اين همه را از نتيجۀ تصميم‌گيرى اجتماع سقيفه و ظلم ايجاد شده دانسته‌اند، تا آن‌جايى كه گفته‌اند:
«قتل الحسين عليه السلام بالسقيفة» ؛ امام حسين عليه السلام در سقيفه كشته شد. 214
أ
سلمان
«سلمان» پيش از آنكه مسلمان شود، نام ديگرى داشت. 3 رسول خدا صلى الله عليه و آله نام سلمان بر او نهاد، و با لقب «سلمان الخير» و «سلمان محمّدى» 4 از او ياد مى‌كرد. او وصى عيسى عليه السلام بود و شايد براى