205هر گروهى كه براى زيارت كعبه و انجام حج به مكه روى مىآوردند، به بتى تعلق داشتند و سر به آستان آن مىساييدند و قريش، كه پاسدارى از اين بتها را بر عهده داشتند، منافع خود را در همين وابستگىها و توهمات و جهالتها مىديدند و سخت در حمايت آن مىكوشيدند.
ويژگىهاى حج جاهليت 1
1 - احرام، نخستين گام توحيدى در حج ابراهيمى است كه نشانۀ خلوص و جدا شدن از همۀ وابستگىها و پيوستن به خداى يگانه است. با احرام، همۀ اركان حج، رنگ توحيدى مىيابد و جهتگيرىها به سوى خدا و اجتناب از شرك و دشمنى با طاغوت و استكبار مىگردد. حج جاهلى بنابر ماهيت شرك آلودش، فاقد احرام بوده و ميقاتى نداشته است و آغازش چون فرجام، بى محتوا و فاقد تحرك و سازندگى بوده است.
2 - در دوران جاهليت، جز اندكى، باقى حج گزاران به محرمات ملتزم نبودهاند و در مدت انجام مناسك از فرصت آمادگى كه پيدا مىكردند، سودى نمىبردند و در جهت دورى از عادتهاى زشت و آمادهشدن براى زندگى پاك گامى بر نمىداشته اند.
3 - برهنگى درحال طواف ازعادتهاى زشتى بوده كه به شكل ظاهرى حج جاهلى نيز چهرۀ نفرت انگيز ى مىداد.
4 - تبعيض و تفاخر به نوبۀ خود، حج جاهلى را از هر نوع خصيصۀ عبادى و معنوى تهى مىساخت و اين مراسم پاك را در خدمت اشرافيت و اختلافات نژادى و طبقاتى قرار مىداد.
در حج جاهلى وقوف به عرفات اختصاص به كسانى داشت كه از خارج مكه به زيارت كعبه مىآمدند و رفتن از عرفات به مشعرالحرام (افاضه) عملى بود كه آنان مىبايست انجام دهند ولى قريش و طوايف مجاور حرم و وابستگان، خود را از اين عمل معاف مىدانستند و خويش را«اهل اللّٰه»مىشمردند و اين تبعيض ناروا در اسلام برداشته شد.
5 - در جاهليت حجاج نمىتوانستند از غذاى خارج حرم بخورند، آنان مىبايست از آنچه كه در