188آنها را خلع سلاح كند؛ اين بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله به سراسر جهان مكاتبه نموده و همۀ آنها را با لحن قاطع به اسلام دعوت كرده بود.
در اين صورت هيچ بعيد نبود كه ملّت يهود آلت دست كسرى و قيصر شوند و با كمك قدرت‌هاى خارجى، اسلام را در معرض خطر قرار دهند و يا قدرت‌ها را عليه اسلام بشورانند. چنان‌كه مشركان را بر ضد اسلام شورانيدند. از اين رو پيامبر صلى الله عليه و آله لازم ديدند هر چه زودتر آتش خطر را براى هميشه خاموش كند. 1پيامبر صلى الله عليه و آله دستور دادند مسلمانان براى تسخير آخرين مراكز يهودى و سرزمين عربستان آماده شوند و فرمودند: فقط كسانى مى‌توانند افتخار شركت در اين نبرد را به دست آورند كه در صلح حديبيه حضور داشته‌اند. پيامبر پرچم سفيدى به دست على عليه السلام داد و فرمان حركت صادر كرد. پيامبر با 1600 سرباز و 200 سواره نظام به سوى خيبر پيشروى كرد. دژهاى هفتگانۀ خيبر هر كدام نام مخصوصى داشت، براى حفاظت و كنترل اخبار خارج دژ، در كنار هر دژى برج مراقبت ساخته شده بود تا نگهبانان برج‌ها، جريان خارج قلعه را به داخل گزارش دهند. اين دژها به اندازه‌اى محكم بود كه امكان سوراخ كردن آنها وجود نداشت. مسلمانان كه در برابر چنين دشمن مجهز و نيرومند قرار گرفته بودند، بايد در تسخير اين دژها از هنرنمايى نظامى و تاكتيك‌هاى جنگى حداكثر استفاده را مى‌بردند.
اقدامات انجام شده
شبانه تمام نقاط حساس و راه‌ها به وسيلۀ سربازان اسلام اشغال گرديد، به قدرى اين اقدام سريع انجام شد كه نگهبانان از اين كار آگاهى نيافتند. صبح گاهان كه كشاورزان خيبر با لوازم كشاورزى از قلعه‌ها بيرون آمدند، چشم آنها به سربازان دلير و مجاهدان اسلام افتاد و ديدند كه تمام راه‌ها بسته شده و اگر قدمى فراتر بگذارند فوراً دستگير خواهند شد. اين منظره آن چنان آن ها را مرعوب ساخت كه بى‌اختيار پا به فرار گذاشتند و درهاى دژها را بسته و در داخل، شوراى جنگى تشكيل دادند. نتيجۀ شورا اين بود كه زنان و كودكان را در يكى از دژها، و ذخاير را در دژ ديگر جاى دهند، و دليران و جنگاوران هر قلعه با سنگ و تير از بالا دفاع كنند و قهرمانان هر دژ بيرون آيند و در بيرون دژ با دليران اسلام بجنگند. دلاوران يهود با اين نقشه يك ماه در برابر ارتش اسلام مقاومت كردند، به طورى‌كه براى تسخير هر دژ ده روز تلاش انجام مى‌شد، و نتيجه‌اى به دست نمى‌آمد. 2