301نماز آن را اعاده كرد يا هر وقت كه ممكن شد بايد قضايش را به جاآورد، كه اصبغ بر همين عقيده است. در مورد اعادۀ نماز نيز اختلاف هست كه آيا تنها كسى كه به طور سهو چنين كرده بايد نماز را اعاده كند - كه ابن‌حبيب و ابن‌يونس و ابن‌جماعه اين نظر را دارند - و يا اعم از آن‌است‌كه آگاهانه خوانده باشد يا ناآگاهانه و بايد آن را اعاده كند؟ كه نظر قاضى عبدالوهاب و لخمى و ابن‌عتاب چنين است و نمازهاى مستحبى را نيز به نمازهاى واجب ملحق مى‌كنند؛ و معتقدند كه آنها را نيز نبايد در كعبه به جا آورد. اين نمازهاى سنتى شامل نمازِ عيدين، وَتْر، دو ركعت فجر و دو ركعت طواف واجب است و اگر اين نمازهاى مستحبى در كعبه خوانده شود بنا به مذهب مشهور، ثوابى در بر ندارد، ولى بر نظر اشهب و ابن‌عبدالحكم، مشمول ثواب مى‌شود.
حنبلى‌ها در صحّت نماز واجب در كعبه، اختلاف نظر دارند. رأى صحيح‌تر نزد آنان عدم صحّت نماز (واجب) در كعبه است. از نظر آنها نذرِ مطلق نيز حكم نماز را دارد؛ آنان گفته‌اند: اگر (كسى) نماز را در كعبه نذر كند، درست است.
و در مورد صحت نماز مستحبى در كعبه، در ميان آنها اختلاف است. نظر درست‌تر، قائل به صحّت اين نماز است. از نظر حنبلى‌ها، نماز مستحبى در كعبه - بنا به دو روايت - مستحب يا جايز است. در مذهب شافعى در جواز نماز در كعبه - اعم از اين كه نماز واجب باشد يا مستحبى - اختلاف نظرى وجود ندارد. مقتضاى مذهب شافعى آن است كه انجام مستحبات در كعبه بهتر از انجام آنها در مسجد و خارج كعبه است. در مورد نماز واجب نيز چنين است مشروط بر آنكه نمازگزار، اميدى به برگزارى نماز جماعت در بيرون كعبه نداشته باشد.
شافعى گويد: هر نماز واجبى را كه توفيق جماعت خواندن آن دست ندهد، در جايى كه از همه جا بيشتر دوست دارم - يعنى كعبه - مى‌خوانم؛ زيرا وقتى سرزمين‌ها با نزديكى به آن، فضيلت بيشترى مى‌يابند، درون كعبه از هر جايى با فضيلت‌تر است.
مذهب ابوحنيفه قائل به جواز نماز مستحبى و واجب در كعبه است و خواندن نماز مستحبى در كعبه را جايز مى‌داند و از آنجا كه نماز در كعبه صحيح دانسته شده، مى‌توان