224ابتداى اين نوارِ نقرهاى، سه عدد روزنه يا سوراخ كوچك درست كرد و از آنها زنجيرههاى نقرهاى آويخت و در روز دوشنبه، سه شب گذشته از ماه صفر، همراه با محمدبن يحيى، رييس شرطۀ خود - كه در آن روز متصدّى خراج و بريد و صوافى 1بود - وارد كعبه گرديد و در آنجا بود تا آن را در تاريخ صفر سال 262 در كنار ديگر آويزهاى كعبه، آويختند.
فاكهى دربارۀ ياقوتى كه مأمون فرستاد مطالبى دارد كه ازرقى بيان نكرده است و اينكه اين ياقوت، درشتتر از درّ يتيم (مرواريد بىهمتا) است. او مىافزايد:
اميرالمؤمنين ياقوتى را كه هر سال با زنجيرى از طلا مقابل كعبه آويخته مىشد، فرستاد.
اين ياقوت، درشتتر از درّ يتيم است.
حسنبن حسين ازدى به نقل از اسماعيلبن مجمع نقل كرده كه گفت: درّ يتيم را وزن كردم و دانستم كه وزن آن دو مثقال و نيم و يك چهارم و يك دهم مثقال است ( 2/85 \110 +14 +12 +2 ).
از ديگر اجناسى كه پس از ازرقى به كعبه هديه شد، قنديلهايى بود كه مطيعللّٰه عباسى 2 در سال 359 هديه كرد كه همگى نقره و تنها يكى از آنها به وزن ششصد مثقال، از طلا بود. و ديگر، قنديلها و محرابهايى كه به گفتۀ ابو عبيداللّٰه بكرى در كتاب «المسالك و الممالك» حاكم عمان به كعبه هديه كرد. متن سخن وى از اين قرار است:
در سال 420 به امر حاكم عمان، محرابهايى ساخته شد كه هر يك به وزن بيش از يك قنطار 3 بود و قنديلهايى بسيار محكم تقديم كعبه كرد كه محرابها در كنار درِ كعبه، به ديوار ثابت شدند.