109مىگويد: اولى در آيۀ كريمۀ: بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ آمده كه مراد از آن، مكه است. 1فاكهى مطلبى غير از آنچه گفته شد، بيان كرده است؛ زيرا مىگويد: او يحيىبن ميسره، براى ما حديث گفت و او به نقل از خالد بن يحيى مىگويد: سفيان گفت: إِنَّمٰا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ الْبَلْدَةِ ... مراد، «منا» است.
ابويحيى مىگويد: عرب تا به امروز نيز آنجا را «البلده» خوانند.
از ديگر نامها، «مَعَاد» (به فتح ميم است)؛ چرا كه خداوند متعال مىفرمايد:
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرٰادُّكَ إِلىٰ مَعٰادٍ.... 2 در صحيح بخارى به نقل از ابنعباس آمده است كه گفت: محمدبن مقاتل حديث كرده و گفته است كه «يعلى» مىگويد: سفيان عصفرى به نقل از عكرمه به نقل از ابنعباس مىگويد: در «لَرٰادُّكَ إِلىٰ مَعٰادٍ...» مراد مكه است؛ اين هشت نام برگرفته شده از قرآن كريم هستند.
محبّ طبرى تنها پنج نام از اين نامهاى برگرفته از قرآن را ذكر مىكند؛ زيرا مىگويد: خداوند متعال مكه را به پنج نام، خوانده است: بكه، مكه، البلد، القريه و امالقرى.
مجاهد در مورد نام «باسّه» براى مكّه، مىگويد: معناى آن چنين است كه هركس راكه در آنجا الحاد ورزد، هلاك و متلاشى مىكند (بَسَّ، يَبِسُّ بدين معناست) و از آيۀ وَ بُسَّتِ الْجِبٰالُ بَسًّا چنين نتيجهاى گرفته شده و ابنجماعه نيز آن را آورده است. 3ماوردى، دربارۀ نام «ناسّه» (با نون و سين) كه براى مكه ذكر شده، مىگويد: يعنى كه هركس را در آن الحاد ورزد، مىراند و دور مىكند (نَسَّ، يَنسُّ به اين معناست).
صاحب «المطالع» و نووى 4 اين مطلب را گفته و ابنجماعه نيز آن را چنين يادآور شده است: نامگذارى ناسه به اين دليل است كه ملحدان را طرد مىكند و گفته شده كه به