73گرفتند تا مانع آب بردنش شوند. آن حضرت نيز به پيكار و دفاع پرداخت تا شايد بتواند آب را به حرم برساند. امّا سرانجام در اين پيكار شهيد شد.
از آن پس، ياران، فرزندان و نزديكان امام يكى پس از ديگرى و هر كدام پس از پيكارى سخت و پس از كشتن شمارى از دشمن، افزونتر از شمار خويش، به شهادت رسيدند و سرانجام حسين بن على عليهما السلام نيز بر شنزار كربلا بر زمين افتاد و در روز عاشورا جام شهادت نوشيد.
به روايتى اين روز دهم محرّم مطابق با روز شنبه بوده و شهادت امام پيش از ظهر روى داده است. گفتهاند: شهادت امام در روز جمعه و پس از نماز ظهر بوده است.
روايت ديگر آن است كه امام در روز دوشنبه و در سال شصتم هجرت، در صحراى كربلا كه ميان نينوا و غاضريه، از آباديهاى بينالنهرين واقع است، به شهادت رسيده است.
سرانجام، روايت ديگر آن است كه امام در سال 61ه . ق. به شهادت رسيده و در كربلا، كه در غرب فرات است، 1 دفن شده است.
بنابر روايت ديگر، امام در هنگام شهادت پنجاه و نه سال داشته است. البته در اينباره روايتهاى ديگرى نيز آمده كه از حوصلۀ اين بحث بيرون است.
روزى كه حسين عليه السلام به شهادت رسيد بر پيكر آن حضرت سى و سه زخم نيزه و اثر سى و چهار ضربت شمشير بود. زرعة بن شريك تميمى دستِ چپِ امام را از مچ جدا كرد و سنان بن انس نخعى نيزهاى بر آن حضرت فرود آورد و آنگاه خود از اسب به زير آمد و سر امام را از تن جدا ساخت. 2چون تاج نيزه گشت سر تاجدارها